Nu Lance Armstrong zijn zegje heeft gedaan bij Doprah, vallen de lijken uit de kast. Zo bekende Thomas Dekker na jaren dat hij arrogant is. En nu is daar ook de bekentenis van Danny Nelissen, de voormalig wereldkampioen amateurs die altijd fel tegen het gebruik van epo was. Lekker dan.  Wie kunnen we nog vertrouwen? Linkeballen is namelijk in het bezit gekomen van een geheim interview van Ruud Gullit met Mart Smeets, waarin Ruud merkwaardig genoeg anchorman is en #demart de rol van liegende schuinmarcheerder. Linkbal verder voor een korte impressie van de bekentenissen van De Mart:

--> Linkeballen

De enige Nederlander die natuurlijk echt een gouden medaille verdient (vooral volgens hemzelf) is natuurlijk Mart Smeets. Avond aan avond komt hij deze sportzomer de huiskamer binnen op een wisselend tijdstip zo rond kwart voor elf. Avond aan avond interviewt hij zichzelf. Dat is hard werken hoor. Of er nu een kampioen aan tafel zit of een loser die net geen medaille heeft gewonnen. Of iemand die zich niet geplaatst heeft.. Een monoloog van een willekeurig avondje van De Mart.

Dag dames en heren en welkom hier in Londen. Wat een idiote Olympische dag was het weer. Bijna was daar die verrassende medaille in die sport die eigenlijk helemaal niemand in Nederland beoefent, in zijn systeem heeft, of kent misschien wel. Waar wij he-le-maal niets vanaf weten. Maar waar één landgenoot onwaarschijnlijk goed in is. Helaas, dames en heren, het werd weer eens 'net niet'. Gelukkig zit de atleet van Dietschen bloed in kwestie vanavond hier in Alexandra Palace wel aan tafel. Dat is sportief en daar nemen wij met z'n allen onze hoed diep voor af. Ja, toe maar. Chapeau! Goed dat je er bent. Als ik zeg: 'vierde', wat zeg jij dan? Vierde op een toernooi wat maar eens in de vier jaar gehouden wordt. Kun jij goed verliezen? Nou ja, kijk zelf maar. Ik vraag nu even aan Jan, mijn eindredacteur, in mijn oortje of hij de beelden in wil starten. Goed, het gaat niet allemaal zoals gepland, maar ook dat zijn de Spelen. Heb je de beelden zelf al teruggezien? Nee? Kún je het terugzien? Nee? Nou, laten we toch maar even kijken. Kijk, zo ziet de harde realiteit eruit. Dat hoort bij topsport. Kijk, dit moment, hier... hier besef je dat je vierde bent geworden. Net geen medaille. Kan je vertellen wat je toen voelde? Daar heb je dan vier jaar voor getraind, niet? Vier jaar en dan uiteindelijk helemaal niks. Al zijn het uiteindelijk toch ook maar gewoon de Olympische Spelen. Een wedstrijd zoals alle andere, toch? Ik ga nu iets heel geks zeggen: ga het vieren!

Maar wacht even, ik onderbreek dit gesprek en stel de vraag: zegt de naam van onze volgende gast jullie iets? Die ging ook heel ver en heel hard hoor, in een heel ver verleden. Ha, toen trainden ze nog in wollen broeken! En toch is ook deze gast 'gewoon' Olympisch kampioen hoor. Ja, daar mag u voor klappen. Patat! Wordt je nog weleens herinnerd aan die bijzondere medaille in een sport die 'we' eigenlijk maar vier keer per jaar zien, want zo eerlijk moeten we zijn? Wanneer was het? Weet je de exacte datum nog? Dames en heren, u moet weten: onze archiefman rookt graag een beste bolknak en zo kon het gebeuren dat ons halve archief in vlammen op is gegaan. Maar ook dát is sport in Nederland. Laten we toch maar even naar die schokkerige beelden kijken die we nog wél hebben. Is dit niet op de Olympische Spelen? Dat is dan weer jammer. Een WK? Toen werd je ook vierde, maar wat is het enig dat u er bent. Leg even aan Mevrouw van Zetten uit Tiel uit wat u nu doet.

Dan kijken wij in de tussentijd even naar dit doldrieste, knotsknettergekke fragment. Deze twee Engelsen zonder stuurman. Wat is dat nu? Hun roeibootje zinkt! Zegt de naam Berend Botje jullie iets? Hozen! Hozen! Daaaar was laatst een meisje looooos... Not in my boat! Pow! Deze uiterst vriendelijke keurige Britse gentlemen steken nu hun hand op en 'we' starten opnieuw. De techniek laat ons even in de steek, maar gelooft u mij als ik zeg dat ze 1995 meter van de twee kilometer aan kop lagen. 1995 meter! En dan worden ze in de laatste meters voorbij gevaren door een stel gekke Denen. Wicki, where are you? Dit is het verdict van Londen en daarna is het uithuilen bij mijn Britse collega van de BBC. Senk joe en streep eronder. Ja, ook dat is topsport. Dames en heren, we zitten door de tijd heen en dus is het aan jou, beste sporter, om dit unieke gezelschap hier aan tafel de nacht in te sturen met een wens. Dat doen we hier door aan een belletje te trekken waarmee normale mensen aangeven dat ze een rondje geven in de plaatselijke dorpskroeg. Maar WE zijn een raar volk als er iets te winnen valt. Wat ga je morgen doen? Weer trainen, of? Mag ik eerst het glas heffen? En laten we dan nog eenmaal kijken naar die beelden die vanaf vandaag op ieders netvlies gebrand staan. Chin-chin!

--> Linkeballen

De sportzomer valt voor ons Nederlanders tot nu toe een beetje tegen. Dus we snappen best dat je het gaspedaal van je auto intrapt en hem pas in Frankrijk, Italië of Spanje weer los laat. Lekker een paar weekjes kamperen. Lekker bakken in het zonnetje. Maar 's avonds kan het toch nog behoorlijk fris worden voor je tentje of op je balkon. Wil je het niet koud hebben, maar toch helemaal 'in stijl' erbij lopen? Zoek niet verder! Wij hebben hem namelijk gespot: het Martpak! Voor wie een hysterische wintertrui met sneeuwvlokken en rendieren niet genoeg is. Of een roze paraplu Van top tot teen, helemaal De Mart. En dat voor maar 199 euro.

 Het gerucht gaat dat onze NOS -Mastodont 's avonds, zodra de opnamen van alweer een avondje keuvelen met Thijs Zonneveld aan een oude keukentafel met een uitstekend glas in een majestueuze perenboomgaard er op zitten, zo - hupsee - in zijn Martpak springt en de rest van de avond de boel lekker de boel laat. Wat een courage! Merci en je kunt het me doen! Mag ik dat dragen, ja dat mag ik dragen.

--> Linkeballen

De Mart is er klaar voor. De avonden aan de rode wijn met gezellige gasten de Tour de France bespreken. Misschien met een beetje politiek, een beetje muziek, schrijvers. Enige mensen. De Mart heeft zijn koffer gepakt. Vol stemmige overhemden. Jasjes van maat 66 (gokken we). Een servetje in het borstzakje. De Mart is de best geklede man van het hele peloton. En als het regent pakt hij gewoon zijn Hello Kitty paraplu erbij, zoals hij dat gisteren deed op het NK wielrennen in Kerkrade.

--> Linkeballen

Opmerkelijk nieuws uit Hilversum. De Mart, Mastodont van de Staatstelevisie, wordt het nieuwe anker van campingzender SBS6, zo wist een van onze Hilversumse bronnen ons als eerste te melden. Nu wisten we al dat De Mart na Londen de NOS vaarwel zegt. En we wisten ook dat de nieuwe SBS-eigenaar John de Mol op zoek was naar enkele zwaargewichten om zijn zender uit het slop te trekken. Maar dat hij die wens nu ook letterlijk uitdraagt, komt ook hier als verrassing. Alhoewel, als je het jaarsalaris (een koffertje met 1,8 miljoen) erbij pakt, snap je ergens ook wel dat Mart geen 'No Deal' riep.

Uit het door Linkeballen verkregen conceptcontract blijkt ook al enigszins voor welke programma's Mart naar de commerciëlen wordt gehaald. De Avondetappe wordt voortgezet in hetzelfde format als de laatste tien jaar, een voorwaarde voor Smeets om het zonder autocue te doen. Voor twee programma's gaat hij een duo vormen met Gerard Joling, een opmerkelijke keuze waar wij erg benieuwd naar zijn. Samen beginnen ze aan een nieuw seizoen van 'Sterren Dansen op het IJs', waar de Mart de interviews en analyses gaat doen in zijn karakteristieke Noorse Wintertrui. Het tweede programma is 'Hole In The Wall', dat een comeback maakt. Mart in een strak latexpak, dat móet wel goede kijkcijfers opleveren.

Tot slot ziet Mart ook een droom van zichzelf in vervulling gaan. In een nieuw programma genaamd 'Hart van Mart' brengt hij ons op zondagavond de mooie verhalen van de regionale sportvelden en de gehandicaptensport. Uiteraard zonder autocue.

--> Linkeballen

“Dag dames en heren… Een gekke dag, vandaag. ‘Gek?’ vraagt u? Ja, gek. Knotsknettergek. Want, met permissie, wat is leeftijd? Huiskamervraag! WE worden vandaag 65 en WE dienen dat te vieren. Maar, kunnen wij, jongens van Jan de Wit, wij mensen van Dietschen bloed wier aderen zijn gevuld met oranje ijswater dat wel? Vieren. Dan zeg ik: nee! WE kunnen er niks van, want WE weten niet hoe we iemand op een goede manier moeten zeggen: ‘Chapeau, chapeau. Ik neem mijn hoed en ik neem hem heel, heel diep af.’ Ik zit al 38 jaar in dit prachtige, mooie, knotsknettergekke televisievak. Val ik soms om van plaatsvervangende geilheid. Avond aan avond spreek ik u toe. U met het bord op schoot, ik achter een desk, terwijl ik frivool een pen in mijn vingers houd. Soms, dames en heren, zit ik hoog in een bijna verlaten schaatshal met een Noorse wintertrui aan en met Bart Veldkamp aan mijn zijde over DE wissel te praten. Of hef ik in een willekeurige Franse perenboomgaard, aan mijn oude keukentafel, gekleed als een pak dubbelvla, met Ronald Waterreus het uitstekende glas. Chin chin! Fifi! Ou est tu?

En nu hoor ik u heel in de verte zeggen: Autocue? Nonsens. Ab-so-lu-te nonsens! Ik heb geen voogekauwde tekstrol nodig op een programma te presenteren. Senk joe, but no senk joe. Not in my kitchen! Pow! Met twee vingers in de neus kondig ik het ene na het andere filmpje aan. En echt niet alleen omdat mijn programma’s al tien jaar lang hetzelfde format hebben. Nee, nee. Rechtdoor naar school en kantoor. Is dat knap? Ja, dat is knap. Met een hele grote hoofdletter. En moeten we dat met z’n allen dan ook knap vinden? Nee, want ik ben niet arrogant. Vraagt u het Mevrouw Van Zetten uit Tiel. Zij zal zeggen: ‘Goh, wat een leuk mens en goh, wat neem ik mijn hoed diep, heel diep voor die Smeets af.’

We schrijven Haarlem, 2012. Ik, Mart Smeets, heb de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en in de verte zwellen de violen van Dalida al aan. Want het verdict van Hilversum luidt: De oude Smeets doet nog één keer de Olympische Spelen en dan zetten WE er een streep onder. Want ook de televisie wacht op niemand en zo hoort het! Maar natuurlijk! Respectvol oud worden op de Nederlandse televisie bestaat niet! No way! Het moet allemaal tik-tik-tik. En Smeets die gaat in de boeken en WE mogen daar met z’n allen niets van vinden. Mag ik dat zo zeggen? Ja, dat mag ik zo zeggen. Ik feliciteer mijzelf met mijn 65 jaar en sluit af met die bekende, zoete tonen van Dalida. Senk joe.”

--> Linkeballen

Mart Smeets stapt volgend jaar als vaste presentator op bij de NOS, maar het ziet er naar uit dat Het Anker ook vertrekt bij de Vara. De Mart is in navolging van Ron Boszhard woedend op de redactie van de Vara Gids. De wintertruienmastodont wordt door columnist Lucky TV afgebeeld als Bassie in het blaadje van de omroep, waar De Mart al jarenlang een kollum over moeilijke muziek heeft. Tevens mag hij soms stukjes schrijven over de Tour enzo.

In het artikel zegt de neppe Mart (met echte handtekening, maar zonder lelijk geel strapje-dat-louter-nog-wordt-gedragen-door-tbs'ers-met-huisarrest-en-buffetbeesten-in-een-Turks-all-inclusive-resort om de rechterarm) dat Bas van Toor een held voor hem is. ,,Ik ben überhaupt een enorme fan van clowns. Daarom wilde ik, nee, moest ik Bassie zijn. Dat kan niet anders, dat mocht niet anders. Het is een stukje Mart dat veel mensen niet kennen: Mart de paljas. Mart de harlekijn. Ja, Mart de tragikomiek. Een Mart die kleine kinderen laat lachen. Dat wilde ik in deze aflevering van Star 4 a Day laten zien. Aan u thuis."

Maar De Mart thuis kan er niet van genieten. Hij heeft een advocaat in de arm genomen en eist dat de Vara nog tijdens de Tour de France met een uitgebreide rectificatie komt op de voorpagina. Naar het schijnt het liefst met zo'n malle foto die steevast de achterflap van zijn kerstboomboekjes siert. Daarnaast wil De Mart een aan zijn ego grenzend geldbedrag als schadevergoeding en de garantie dat hij tot zijn dood stukjes mag blijven schrijven over moeilijke muziek en niet afgeserveerd wordt. Senk joe!

--> Linkeballen

Terwijl half Nederland op één oor ligt, haalt Linkeballen zijn medianieuws het liefst uit het holst van de nacht. Kwamen we door ons uilengedrag al eerder met de onthulling dat Wilfred ‘The Föhn’ Genee een Feyenoord-Supporter is, vandaag vingen we een bekentenis op van De Mart. Bekentenissen die verder gaan dan dat zijn echte naam Jan Smeets is, dat hij een charmeur is, of dat akkefietje met de Reclame Code Commissie van de zomer, dat wisten we. Nee, wat kwam er allemaal naar boven nadat De Mart zaterdagnacht voor het programma ‘De overnachting’ werd geïnterviewd door fan Patrick Lodiers? Dat er niet van een autocue gelezen mag worden op zijn begrafenis, dat hij Hennie Stoel en Sierd de Vos bewondert en dat hij een mening heeft over Studio Voetbal tijdens het WK: "Dat had niet de twinkeling, de humor, wat Derksen en zijn crew wel had. Dat wordt me niet in dank afgenomen.’’

Maar Mart ging door alsof hij zijn eigen wikileaks-dossier aan het samenstellen was. Wil je weten wat het koosnaampje is dat de vrouw van De Mart voor Mart gebruikt? Nee? Wil je dat niet weten? Het is: Bol of Bollie! Ha, weet je het toch. Senk Joe! Dat vergeet je nooit meer!  Maar de grootste onthulling deed De Mart aan het begin van het programma. Ondanks dat we altijd het tegenovergestelde dachten, stelde De Mart vast dat hij niet irritant is. "Ik ben niet irritant. Mensen vinden mij irritant omdat zij niet begrijpen wat ik zeg, ze kunnen dat niet aan." En alsof dat alles was, ontnuchterde hij ook dat andere oordeel dat over hem bestaat: "Ik ben niet arrogant. Arrogantie is een ding dat niet bij mij past. Ik snap het niet! Ze kennen mij niet. Iedereen praat elkaar na! Als ik op een perron sta, en er komt iemand naar mij toe, dan vragen ze aan mij of ik acte de présence wil geven op de verjaardag van hun oom in Lelystad die 50 wordt. Als ik dan, op een nette manier, probeer uit te leggen dat dat niet het doel in mijn leven is, zeggen ze: ‘wat ben jij een arrogante lul’ En die man praat dat door. So be it.'"  Jammer dat het programma voor Mart-begrippen zo kort duurde. Mart begon net warm te draaien. Dus Zomergasten, wanneer nodigen jullie De Mart nu eindelijk eens uit voor een avondvullend programma? Een presentator is niet nodig. Mart zal zelf de vragen stellen. Dat belooft ééénig en fán-tás-tisch te worden!

--> Linkeballen