Nu
De Mart zijn Noorse wintertrui weer uit kan doen en
Jack van Gelder zijn zonnebank een standje lager kan zetten, is het tijd om de zon echt te
verwelkomen. En hoe kan dat beter dan eerst onze grootste ergernis achter ons te laten: de meest
irritante mediapersonen in de Nederlandse sportwereld. Want zeg nou zelf, een
Joep in
achtervolging, een stotterende Frits Barend die roept dat iedereen zijn beste vriend is, een
Tom Egbers die elk sportjournaal afsluit met 'hoe dan ook, nog een prettige avond', een aanstellerige
Hans Kraay jr., of een Frank Kramer die bij elke aanval
vraagt of het offside is, daar kan
geen verloren WK-finale tegenop. Hoog tijd
dus om de balans op te maken. Iemand moet het doen en Linkeballen doet het. Wij zetten de 25 meest irritante mediapersonen
op een rij en tellen in alle ergernis af naar de nummer 1.
Met vandaag op nummer 4: Jack van Gelder.
Wie? Tiende seizoen Studio Voetbal, tienduizendste aflevering
Langs de Lijn en 250 keer radioverslag van het Nederlands elftal. Om Jack van Gelder heen kunnen, wat normaal
gesproken al een hels karwei is, was dit seizoen
nagenoeg onmogelijk. Je weet wel, Jack, de man die vlak voor elke uitzending van
Studio Voetbal nog even door de diarreespray loopt om nagenoeg
even bruin
te zijn als zijn collega kritiekloze en modenichterige musicalliefhebber
Humberto. Jack vindt zichzelf journalist, maar is een ordinaire entertainer,
een clown die grappige grapjes maakt en schnabbelt waar het kan. Dat hij bij de NOS zo’n
prominente rol heeft, komt omdat hij zo heerlijk gespeeld enthousiast
radiocommentaar levert. Maar hij is en blijft natuurlijk
TROS, voor wie hij gezelligheidsprogramma’s als Spel Zonder Grenzen en Sweethearts
presenteerde.
Wat maakt hem zo irritant? Zoals wel meer
mensen bij Studio Sport lijdt ook Jack ‘Fiets ‘m erin’ van Gelder aan
grootheidswaan, die al zo lang in microfoons blèrt dat hij in zijn eigen fabels
is gaan geloven. Nee, nee, meneer is niet voor Ajax, ondanks dat hij praktisch
in het Olympisch Stadion is geboren,
spontaan klaarkwam toen Kluivert in 1995 in Wenen scoorde, hij veertien jaar de PR deed voor
Cruijff Sports en regelmatig doubledates had met Louis van Gaal. Als we Cheque
van Geld moeten geloven, is hij de enige Amsterdamse jood die niet voor Ajax
juicht. Sowieso moet je mensen die van zichzelf zeggen dat ze ‘gewoon een
aardige vent zijn’ en die volwassen voetballers
op schoot nemen per definitie wantrouwen. Zo denkt Wilfred Genee er in ieder geval wel over
na deze genadeloze veeg uit de pan.
Och, maar hij lacht toch
zo leuk,
hoor je dan. Enige wat wij denken is: ‘Adriaantje, Adriaantje, mag ik nog
een glaasje?’
Wie laat hij achter zich?
Allereerst het inhoudsloze propje Dione de Graaff, dat al een
jaar of acht niet eens meer
een plork is en dat zou willen dat ze slechte vragen kon stellen bij haar nietszeggende
schaatsinterviews. Maar neen, haar vragen zijn eigenlijk steevast pijnlijk,
zonder enige kennis van zaken en altijd tenenkrommend. Het schijnt dat
gevangenen in Guantanamo Bay nachtenlang haar interviews met Youri Mulder en
kruisgesprekken met Mart Smeets moeten bekijken.
Vervolgens Evert ten Napel, waarvoor nog niet zo heel lang
geleden de campagne ‘Evert ten Napel op de Brandstapel’ werd opgericht (en
Arno Vermeulen mag ernaast smeulen). Die toch afscheid had genomen
van Studio Sport, maar nu elke zondag weer
het ene cliché na het andere de ether in slingert. Dit overigens kennelijk tot vermaak van de wat jongere
kijkers, die denken dat Evert inmiddels cult is geworden, wat natuurlijk als een
mokerslag aankwam bij de oudere sportliefhebbers (‘Goeie genade, wat een poeier!
Die spat uiteen op de deklat!’)
Positieve punten? Door zijn gezellige voorkomen
en zijn flesjes wijn onder de tafel, doet Sjek het nog altijd minder fnuikend
dan Tommie en Toine als gespreksleider bij Studio Voetbal.
--> Linkeballen