NIEUWS


Nieuws

Het Formule 1-seizoen is nog maar net begonnen, maar als over Max Verstappen wordt gesproken gaat het al vaak over 2017: het jaar dat de jonge Nederlander wedstrijden moet gaan winnen voor een groot team.
 
Grote kans dat het team Ferrari is. Wij deden op de redactie een klein vreugdedansje na het maken van die conclusie, want nog nooit reed een Nederlander voor het legendarische Italiaanse merk.

Maar waarom Ferrari? Max heeft nog een contract bij Red Bull/Torro Rosso voor 2017. Red Bull is echter niet meer het topteam dat ze in de tijd van Sebastian Vettel en Mark Webber waren. Inmiddels rijdt Max in zijn Torro Rosso regelmatig harder dan zijn collega’s bij Red Bull en nog een jaar blijven bij de energiedrankjesfabrikant zou hem niet de zeges opleveren waar hij naar op zoek is. Bovendien is Max ‘the hottest boy in town’. Niet alleen in Nederland wordt hij op de voet gevolgd, maar ook in het buitenland is hij bij elke race onderwerp van gesprek. Met zijn onmogelijk geachte inhaalacties doet hij terugdenken naar de Braziliaanse legende Ayrton Senna.

Hoewel Mercedes ook in de race voor Max’ handtekening is, heeft Ferrari een streepje voor. Want waar Mercedes twee gelijkwaardige coureurs heeft in Lewis Hamilton en Nico Rosberg, zijn ze in Maranello niet onder de indruk van Kimi Raikkonen. De ijskoning uit Finland presteert veel minder goed dan kopman Vettel en de uiterste houdbaarheidsdatum van de oud-wereldkampioen begint in zicht te komen. Het contract van Kimi loopt na dit seizoen af, wat de weg vrijmaakt voor Verstappen.
 
De sleutelrol bij de transfer van Max naar Ferrari is voor de motor die nu achterin de Torro Rosso ligt. Nadat het satellietteam van Red Bull geen Renault meer in de machinekamer wilde hebben, was een Ferrari-krachtbron de enige mogelijkheid. Sterker nog, ze moesten de sportwagenfabrikant smeken om de motor van 2015 te mogen gebruiken. En de Italianen zullen dan zo slim geweest zijn om de jonge Nederlander bij de deal te betrekken, in de trant van ‘jullie mogen alleen de motor hebben, als Verstappen volgend seizoen bij ons gaat rijden’.
Max zou overigens uitstekend bij het Italiaanse raspaard passen. De oude Enzo had een neus voor jong talent, ongeacht waar ze vandaan kwamen. Mannen als Gilles Villeneuve, Jacky Ickx en Niki Lauda werden niet voor niets naar Italië gehaald.
 
Na een paar mindere seizoen eindigt Ferrari dit seizoen dichterbij het oppermachtige Mercedes, waardoor de weg vrij is voor de eerste Nederlandse wereldkampioen Formule 1 in 2017. Al zouden wij elk aanbod van Ferrari blind ondertekenen, maar ja, heeft Verstappen dezelfde jongensdroom?  

--> Linkeballen

Zaaf in Nieuws  op 29 apr om 09:34 | Reageer
Linkeballen, wie doet het niet? Laat je vriend nog maar even op kop rijden, ik pak je zo wel op de top van de Cauberg! Of met windje mee terug, wel zo makkelijk.

Het mooie is, je kan er nu gewoon voor uitkomen! In samenwerking met Retro Cycling Shirts presenteert Linkeballen.nl, het linkeballen wielershirt. Bovendien is het ook nog eens een ode aan De Kneet, de uitvinder van de ultieme wielerterm. Gerrie reed natuurlijk jaren voor de Raleighploeg van Peter Post, maar de Noord-Hollander behaalde in het karakteristieke rood-wit-blauw een van zijn meest heroïsche zeges: de Amstel Gold Race van 1985. Een jaar eerder was de Noord-Hollander bijna invalide geworden na een val in Dwars door België. Hij knokte zich echter terug en een jaar later de enige Nederlandse klassieker. Na afloop barstte hij in tranen uit bij De Mart. ‘’Je moet me even vasthouden, want….’’.

Aan de voorkant van het tricot staat de kreet linkeballen, op de achterkant vind je de karakteristieke bril van Gerrie en de uitleg van de ultieme wielerterm.  

Het shirt is in de maten M tot en met XXXL verkrijgbaar in de webshop van www.retrocyclingshirts.com en kost 59 euro, inclusief verzendkosten. Dat wordt dus lekker linkeballen in 2016!

--> Linkeballen

Zaaf in Nieuws  op 1 apr om 17:22 | Reageer
We zeiden het al eerder, zonder sportjournalist Nico Scheepmaker had de website Linkeballen niet bestaan. En zonder Johan Cruijff al helemaal niet. De beste sportschrijver (bekend van de beker) en de beste voetballer van Nederland (bekend van nummer 14) ontmoeten elkaar in het boek Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen, het beste sportboek dat ooit in het Nederlands geschreven is.

Dus vergeet alle krantenbijlages, alle tranen van Frits Barend, alle gedichtje van Henk Spaan en ren naar de plaatselijke boekwinkel. Ren dan weer terug naar huis om het boek op Marktplaats te bestellen, want een recente druk is helaas niet beschikbaar. Koop het meest recente exemplaar (Scheepmaker overleed in 1990) en laat je meevoeren door de verhalen die de journalist optekent in de officieuze biografie over het fenomeen. Of zoals Cruijff het zelf heeft gezegd: "Ik heb mezelf aangeleerd: goeie dingen die over je geschreven worden, gaan altijd over iets wat gebeurd is."

Scheepmaker schrijft hoe Cruijff als mens, als voetballer en als vedette wordt geboren. Wie hem van scharminkel heeft omgetoverd tot een atleet. Hoe zijn naam geschreven dient te worden (Cruyff of Cruijff?). Wat de Vijf Gulden Handelingen zijn. Over zijn blessures, zijn drie mooiste goals, zijn bijgeloof, zijn rugnummer. Wordt het fenomeen geturfd en en gewogen. En probeert de schrijver op een hoogst gecompliceerde manier aan te tonen met welke componist Cruijff vergeleken moet worden. Zelfs Jopie's favoriete boek, ' Klop maar op 'n deur' van Willard Motley wordt aan een analyse onderworpen. Over Ajax, Barcelona en Feyenoord. Over hoogte- en dieptepunten. Vijftig hoofdstukken topjournalistiek die je nog meer aan de beste voetballer en trainer van Nederland doen terugverlangen.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 29 mrt om 21:28 | Reageer
De Wereld Draait Door weigert ze uit te nodigen, Pauw (of Witteman) laat ze stelselmatig links (of rechts) liggen. Humberto Tan neemt ze al jaren niet meer serieus en Voetbal International Insite vindt ze niet meer relevant. Gelukkig is er nog altijd het onvolprezen voetbalmagazine Hard Gras. Want eindelijk zijn daar Willy en Rene van de Kerkhof over literatuur! Want Studio Spaan is terug! Tijdens de (veel te korte) jubileumtournee door het land buigt 's lands bekendste voetbaltweeling zich ook nog over andere belangwekkende thema's. En daarnaast lees Henk Spaan moeilijke gedichten voor. Heeft zijn gekke broer Frans het over de hoeren bij St. Pauli. Laat Hugo Borst weer eens zijn baard zien, analyseert Ozkan Akyol het Turkse voetbal, doet Herman Koch geen typetje uit Jiskefet, doet Marcel van Roosmalen niet vrolijk en doet Nico Dijkshoorn een stukje over, mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen, Mart Smeets. En er zit ook nog een enge oude oma in het artiestenbusje. Allemaal kaarten kopen dus!
Update: Ook Ruud Krol en Ronald Koeman hebben hun medewerking gegeven aan Studio Spaan!

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 12 okt om 10:11 | Reageer
Nonno Panini, huisdichter van Linkeballen.nl, brengt onregelmatig een ode aan een paniniplaatje uit het verleden. Nonno dichtte eerder nog virtuoos over Harry Decheiver, André Wasiman en Marcel Peeper. Vandaag heeft hij zich gewaagd aan een gedicht over de Duitse voetballer Wolfgang Rolff.

Middenvelder Wolfgang Rolff (Lamstedt, 1959) speelde 37 interlands voor Die Mannschaft. Hij was er onder andere bij toen Marco van Basten Nederland naar de finale schoot in 1988. Rolff speelde in Duitsland voor onder andere Hamburger SV, Bayer Leverkusen, FC Koln en Karlsruher SC. Tussendoor werkte hij een jaartje aan zijn Frans bij RC Strasbourg. Hij werkt nog steeds in de voetballerij, volgens de laatste berichten is hij manager in het altijd zonnige Kuweit bij Al-Samawi. Daarvoor was hij als assistent actief bij verschillende bundesligaclubs als HSV, Stuttgart, Werder Bremen en Bayer Leverkusen. En ja, hij heeft nog steeds een flinke dot haar in zijn nek.

Linkebal verder voor: Echte mannen.

--> Linkeballen

Nonno Panini in Nieuws  op 8 okt om 10:10 | Reageer
Pete Sampras is er helemaal klaar mee. De TennisPiet wil niets meer met Sinterklaas te maken hebben. Sinds de discussie in Nederland is losgebarsten over de hulpjes van de Goedheiligman, is de grap er voor Sampras af. De legendarische Tennispiet nam al afscheid, in een vol Arthur Ashe-stadium in New York.“Nee, ik sta voor lol in een wit tennispakje op een koude achterbaan in Schinupgeul clinics te geven en snoeptennispepernoten uit te delen.”

Pete wil zich niet verder mengen in de discussie. Zwarte Piet, Witte Piet, het zal de Amerikaan worst wezen.  De Tennispiet stelt zich in ieder geval niet meer beschikbaar voor het kinderfeestje. “Ze vragen maar een andere Tennispiet voortaan. Aan mijn racket geen polonaise voortaan.”

Ook GrabbelPiet Velthuizen wil niet meer meewerken. “Dit slaat nergens meer op. Oh, wil Pete niet meer meedoen? Ik snap hem wel. Ik sta wekelijks in het doel van Vitesse cadeautjes weg te geven en daar blijft het voortaan bij. Ik heb geen pepernoot op mijn zang meer.”

ScoutPiet de Visser kan er sowieso al enkele jaren niet meer bij zijn, vanwege het weer.  ”Het is in Nederland te koud en dus niet goed voor mijn lichaam. Wist je dat ik ooit Sinterklaas ontdekt heb in Spanje? Ik zag hem daar verdelen en wijzen, ik dacht ‘dat is een leider’.  Menig hulpje heb ik ook ooit gescout, maar daar hoor je niemand meer over.”

--> Linkeballen

Tafi in Nieuws  op 18 nov om 19:10 | Reageer
De comeback van 2014 op sportgebied was misschien wel het werelduurrecord op de fiets. Puur op menskracht een uur lang proberen contre le montre zoveel mogelijk meters weg te trappen. Jens Voigt zette de trend in die in 2015 een vervolg krijgt met een poging van onze mooiboy Thomas Dekker.

Het werelduurrecord kent een lange en mooie historie, alleen durfde niemand sinds 2005 de uitdaging aan te gaan. De UCI had het record zo uitgekleed dat er weinig eer aan te behalen was. Daarom was de Tsjech (en notoir dopingzondaar) Ondrej Sosenka voor Voigt de laatste wielrenner met het prestigieuze record in handen. Hij pakte het af van Eddy Merckx, want de wielerbond had gemeend om alle record met gekke fietsen uit de boeken te vegen.

Want mede door de inspanningen van Francesco Moser (foto boven) en Graeme Obree was het werelduurrecord tot een wetenschap verworden. Sterker nog, dankzij Moser deed de (medische) wetenschap de intrede in de wielersport. De oude Moser, hij was eigenlijk over de houdbaarheidsdatum heen als coureur, huurde Michele Ferrari in als begeleider. De Italiaanse dottore was daarna verantwoordelijk voor de vele Italiaanse successen op de weg: wellicht is hij zelfs wel de uitvinder van epo als doping.

Het verhaal van Obree is zo indrukwekkend dat het in 2006 zelfs verfilmd werd. De vliegende Schot maakte zijn eigen fiets en verzon een nieuwe positie: in plaats van te liggen, knuffelde hij het stuur liever. De UCI verbood het echter om onduidelijke redenen. Bovendien had Obree het privé ook niet makkelijk: hij was manisch depressief en pleegde twee mislukte zelfmoordpogingen.

Sinds dit jaar mogen de heren coureurs het record weer aanvallen op een gewone tijdritfiets. Jens Voigt had weinig moeite om het record van Sosenka uit de boeken te rijden. Hij werd echter niet lang daarna verslagen door de Oostenrijker Matthias Brändle: een vrij onbekende prof van IAM Cycling.

Thomas Dekker gaat in maart 2015 waarschijnlijk in Mexico ook een gooi doen naar het werelduurrecord. De Noord-Hollander heeft nog geen ploeg voor volgend seizoen, maar wil zijn carrière zeker niet beëindigen zonder dezelfde bang als waarmee hij zijn entree in het peloton maakte: als supertalent trapte hij door de boter en won hij de ene na de andere grote wedstrijd. Het enige verschil met toen is dat hij nu alle wetenschappelijke hulp mag hebben, behalve die van collega's van meneer Ferrari. Maar zelf Thomas Dekker stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen.

Het enige nadeel voor de Nederlander is dat in 2015 ook Bradley Wiggins en Fabian Cancellara plannen hebben om het record aan te vallen. Zie maar eens sneller te zijn dan die twee locomotieven.

--> Linkeballen

Zaaf in Nieuws  op 13 nov om 14:49 | Reageer
Leo Beenhakker was tussen 1986 en 1989 trainer van Real Madrid en weet hoe het voelt om coach te zijn tijdens El Clásico. De oude oefenmeester kwam destijds thuis bij de club, net als bij pakweg Ajax, Feyenoord, Istanbulspor en Trinidad & Tobago trouwens. Maar dat terzijde. Zaterdagavond was er een echte Clásico, die terecht met 3-1 werd gewonnen door de Koninklijke. Beenhakker blikt terug.

“Ja jongens, het is toch allemaal niet zo moeilijk? Je zet 11 van de beste spelers ter wereld op het veld, laat ze de bal naar elkaar overspelen en na 90 minuten ga je met de zege aan de haal. Dat is toch geen hogere wiskunde? Als je een beetje kan rekenen, weet je dat het zo kan lopen…*zucht*. Dat was in mijn tijd in Madrid niet anders. Ik heb toen gewerkt met een Hugo Sanchez, een Butragueno een Chendo, dan zouden ze met Ronaldo, Kroos en James dat potje er ook wel uit moeten halen toch? Lijkt me allemaal niet zo heel ingewikkeld.”

De beroepszuchter zag Madrid met 3-1 winnen. “Daar zijn we toch allemaal bij geweest? Die jongetjes van Barcelona kennen het klappen van de zweep ook wel hoor. Dat zijn allemaal volwassen jongens onder elkaar. Je denkt toch niet dat je Iniesta, Xavi en Messi moet uitleggen hoe ze een bal moeten raken? Hou toch op zeg. Je bent beter, je speelt het balletje rond en aan het eind van de rit scoort Ronaldo er een en ga je met je poep in je broekie en een nederlaag terug naar de Ramblas. Dat lijkt me verder allemaal niet zo moeilijk.”

Gaan de Madrilenen dan eindelijk weer eens kampioen van Spanje worden? “Daar zijn we met z’n allen bij toch, als dat gebeurt? Jonge jonge jonge, als ze nu geen kampioen meer worden, ga ik met rollator op de Coolsingel staan, wachtend tot Feyenoord kampioen wordt. Dan weet je wel hoe laat het is. Lijtk me verder afdoende. Nee, in Madrid hebben ze de champagne al ontkurkt kan ik je vertellen. In mijn tijd bij Madrid was het simpel: bal naar voren en Hugo of Butragueno trapte dat balletje in de kruising. Zo werden we 3x achter elkaar kampioen. Als je volgens mij dit concept bij Ronaldo hanteert, pak je weer dat cuppie. Daarvoor hoef je geen Leo Beenhakker te heten toch?”

--> Linkeballen

Dullens in Nieuws  op 25 okt om 22:28 | Reageer

Jules Bianchi zal hopelijk ooit weer zelfstandig kunnen functioneren, want de toestand van de Franse formule 1-coureur is na zijn ongeluk op zondag 5 oktober in Japan nog steeds kritiek. Bianchi kreeg zo'n harde klap tegen zijn hoofd nadat hij tegen een kraanwagen gleed, dat hij waarschijnlijk voor de rest van zijn leven in een wagentje zit. En niet eentje met F1 ervoor. Het ongeluk had makkelijk voorkomen kunnen worden, door bijvoorbeeld altijd een safety car op de baan te sturen als er een andere auto van de baan moet worden gehaald.

Maar een dakje zou een F1-bolide ook niet misstaan, zoals het Red Bull F1 prototype hierboven bewijst. Is cabriorijden niet meer iets voor oude mannen met een erectieprobleem? En waar Jules Bianchi het hopelijk nog kan navertellen, eindigde het leven van collega Tom Pryce minder gelukkig. De F1-coureur kwam op 5 maart 1977 op een gruwelijke manier om het leven tijdens de Grand Prix van Zuid-Afrika.

De Engelsman Tom Pryce was een talentvol racer, al reed hij nooit voor een groot team. Op Kyalami in Zuid-Afrika reed hij zorgeloos zijn rondjes toen hij tijdens de 21e omloop de jonge baancommissaris Frederik Jansen Van Vuuren op zijn weg tegen kwam. De marshall was de baan overgestoken om een brandje te blussen. Door de klap (let op vrij lelijke beelden) kwam Jansen Van Vuuren direct om het leven. Jacques Laffite reed achter Pryce en tijdens het inhalen haakte de bolide van de Engelsman in de wielen van zijn Franse collega. Laffite stapte boos op Pryce af, maar toen hij naast de auto stond zag hij tot zijn afschuw alleen nog een romp in de wagen zitten. De brandblusser van Jansen Van Vuuren had het hoofd Pryce met zo'n snelheid geraakt dat zijn hoofd tientallen meters was weggeslingerd. Dat ongeval is nu 37 jaar gelden, misschien wordt het eens tijd voor verandering.

--> Linkeballen

Zaaf in Nieuws  op 10 okt om 15:56 | Reageer
Fred R. is geen lieve jongen. En dan bedoelen we natuurlijk niet Fred Rutten, de geduldige vaderfiguur van de spelers van Feyenoord, maar Fred Ros (1968), de moordmakelaar, kroongetuige in het Passage-proces en oud-voetballer. Want voordat Fred zich in zwaar criminele kringen ging begeven, was hij een talentvol speler die onder andere teamgenoot was van Jan van Halst bij de jeugd van FC Utrecht.

Hij had er goed uitgezien op een paniniplaatje, met zijn boybandachtige uitstraling. Maar Fred R. kwam nooit zover. Hij verkoos het snelle geld in plaats van een voetbalcarrière. De centrale verdediger werd door FC Utrecht gescout bij het Hilversumse Olympia. Later speelde hij ook nog bij FC Volendam en de amateurs van Blauw Wit in Amsterdam. Toen hij nog jeugdspeler van Utrecht was reed R. al rond in een mooie Volkswagen Golf met een dikke geluidsinstallatie. Later in zijn tijd bij Blauw Wit reed hij een Porsche: niet iets wat je kan kopen van het puntengeld, ook niet bij een topamateurclub.

In 1998 werd R. als verdachte van een moord tijdens een ripdeal opgepakt en veroordeeld tot een gevangenisstraf van 17 jaar. Dankzij een vormfout van het OM kwam hij weer op vrije voeten. Een paar jaar later werd hij gearresteerd wanneer bleek  dat hij twee doorgeladen pistolen bij zich had tijdens een controle bij een tankstation. In zijn villa in Vinkeveen - dat R. huurde van Katja Schuurman -  werden nog meer wapens en munitie gevonden. Niet lang nadat hij van dat vergrijp weer was vrijgekomen werd de Noord-Hollander opgepakt als verdachte van betrokkenheid bij verschillende liquidaties van onder andere Thomas van der Bijl. R. werd vorig veroordeeld tot 30 jaar cel, maar kan door zijn rol als kroongetuige hopen op strafvermindering en een nieuwe identiteit als hij vrijkomt. Want anders staat hij als hij de poorten van de gevangenis verlaat snel echt buitenspel.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 7 okt om 11:11 | Reageer
Pagina 1 van 90Eerste   Vorige   [1]  2  3  4  5  6  7  8  9  10  Volgende   Laatste   
Copyright 2010 door Linkeballen
  -  Inloggen