NIEUWS

Artikelen van Schrijvers

We zeiden het al eerder, zonder sportjournalist Nico Scheepmaker had de website Linkeballen niet bestaan. En zonder Johan Cruijff al helemaal niet. De beste sportschrijver (bekend van de beker) en de beste voetballer van Nederland (bekend van nummer 14) ontmoeten elkaar in het boek Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen, het beste sportboek dat ooit in het Nederlands geschreven is.

Dus vergeet alle krantenbijlages, alle tranen van Frits Barend, alle gedichtje van Henk Spaan en ren naar de plaatselijke boekwinkel. Ren dan weer terug naar huis om het boek op Marktplaats te bestellen, want een recente druk is helaas niet beschikbaar. Koop het meest recente exemplaar (Scheepmaker overleed in 1990) en laat je meevoeren door de verhalen die de journalist optekent in de officieuze biografie over het fenomeen. Of zoals Cruijff het zelf heeft gezegd: "Ik heb mezelf aangeleerd: goeie dingen die over je geschreven worden, gaan altijd over iets wat gebeurd is."

Scheepmaker schrijft hoe Cruijff als mens, als voetballer en als vedette wordt geboren. Wie hem van scharminkel heeft omgetoverd tot een atleet. Hoe zijn naam geschreven dient te worden (Cruyff of Cruijff?). Wat de Vijf Gulden Handelingen zijn. Over zijn blessures, zijn drie mooiste goals, zijn bijgeloof, zijn rugnummer. Wordt het fenomeen geturfd en en gewogen. En probeert de schrijver op een hoogst gecompliceerde manier aan te tonen met welke componist Cruijff vergeleken moet worden. Zelfs Jopie's favoriete boek, ' Klop maar op 'n deur' van Willard Motley wordt aan een analyse onderworpen. Over Ajax, Barcelona en Feyenoord. Over hoogte- en dieptepunten. Vijftig hoofdstukken topjournalistiek die je nog meer aan de beste voetballer en trainer van Nederland doen terugverlangen.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 29 mrt om 21:28 | Reageer
Een paar jaar geleden moesten we het nog doen met Any Given Sunday, Le Mans en A League Of Thier Own, maar de sportfilm heeft de laatste jaren aan populariteit gewonnen bij de filmmakers. De biografische sportfilm dan wel te verstaan, want op een andere manier dan live kijken is de spanning van een sportwedstrijd niet vast te leggen. Een leven van een sporter kent wel genoeg spanning, dus daarom zagen we de laatste jaren pareltjes als Damned United, Rush, Foxcatcher en The Program. De ene wat beter dan de andere, maar zeker voor sportliefhebbers de moeite waard om te kijken.


Binnenkort komen er weer twee films bij: Eddie The Eagle en Race. Hoewel de ene film gaat over de gekke Britse skischansspringer Eddie Edwards en de andere over de donkere Olympisch kampioen Jesse Owens die naar goud snelt in Hitler Duitsland, hebben ze ook wat gemeen. Eddie en Jesse hadden allebei een missie: de beste worden van de wereld. Eddie werd tegengewerkt door zijn visuele handicap (en misschien door zijn realiteitszin) en Jesse door de Nazi's en zijn eigen volk, want de Olympische held van 1936 kreeg in het racistische Amerika nooit de erkenning die hij verdiende.



De films komen later dit jaar uit, maar de trailers zien er in ieder geval al veelbelovend uit. En in Race speelt onze eigen Carice van Houten de rol van de huisfilmster van de Nazi's, Lenie Riefenstahl. Of het allemaal Oscarmateriaal is? Daar komen we later op terug.

--> Linkeballen

Schrijvers in Video  op 14 mrt om 11:11 | Reageer
Ronaldo, je haat 'm of je haat 'm. Die maniertjes, die huilkop, dat ego. Bovendien is zijn lichaam iets om jaloers op te worden, net als zijn voetbalkwaliteiten overigens. Maar sympathiek is niet echt een woord dat vaak in een zin met Ronaldo gebruikt wordt. Of het moet zijn: Ronaldo, als een van de beste voetballers van de wereld de grootste concurrent van de sympathieke Lionel Messi. Kortom, de meeste mensen vinden hem net als wij een lul. Een ideale posterboy om dartpijltjes naar te gooien.

Totdat we de film Ronaldo zagen, want sindsdien houden we van hem. Weten we dat zijn huilbuien door zijn emotionele moeder komen, dat hij op en top prof is en dat hij voor zijn zoontje zorgt zoals zijn alcoholistische vader dat nooit gedaan heeft.

Ronaldo, gemaakt door dezelfde producer als de documentaires Senna en Amy, geeft een inkijkje in het leven van de Portugese superster. En natuurlijk is de film ook gemaakt om de voetballer populairder te maken, maar de documentaire komt oprecht over. Zijn zelfgekozen een-ouderschap komt ruim aan bod en hij legt uit waarom hij ervoor gekozen heeft om in de media niet te vertellen wie de moeder van het ventje is. Hij is niet te beroerd om te zeggen dat hij veel heeft gehuild toen hij als twaalfjarige bij Sporting Lissabon ging voetballen, ver weg van zijn familie op het eiland Madeira. Maar Ronaldo schept ook op tegen zijn zoontje over de peperdure wagens die hij in zijn garage verzameld heeft. Tuurlijk wordt er ook klef gedaan, vooral door zijn manager, maar die heeft hem dan ook al veel geld opgeleverd.  Ronaldo heeft hem onlangs een privé-eiland cadeau gedaan.

Het ontroerendste moment is aan het einde van de film. Ronaldo is met zijn zoontje naar de uitreiking van de gouden bal (die hij won) en Messi komt de kamer binnen. De Argentijn loopt op het jongetje af en zegt hem liefdevol gedag (Messi en Ronaldo hebben dus helemaal geen ruzie ofzo). Ronaldo's zoontje durft niks terug te zeggen. Verlegen als hij is, kruipt hij weer tegen zijn vader aan.

Ronaldo, een must see voor voetballiefhebbers, vooral voor degene die Ronaldo intens haten. Vier balletjes.

--> Linkeballen

Schrijvers in Het Linkerrijtje  op 25 nov om 12:12 | Reageer
De Wereld Draait Door weigert ze uit te nodigen, Pauw (of Witteman) laat ze stelselmatig links (of rechts) liggen. Humberto Tan neemt ze al jaren niet meer serieus en Voetbal International Insite vindt ze niet meer relevant. Gelukkig is er nog altijd het onvolprezen voetbalmagazine Hard Gras. Want eindelijk zijn daar Willy en Rene van de Kerkhof over literatuur! Want Studio Spaan is terug! Tijdens de (veel te korte) jubileumtournee door het land buigt 's lands bekendste voetbaltweeling zich ook nog over andere belangwekkende thema's. En daarnaast lees Henk Spaan moeilijke gedichten voor. Heeft zijn gekke broer Frans het over de hoeren bij St. Pauli. Laat Hugo Borst weer eens zijn baard zien, analyseert Ozkan Akyol het Turkse voetbal, doet Herman Koch geen typetje uit Jiskefet, doet Marcel van Roosmalen niet vrolijk en doet Nico Dijkshoorn een stukje over, mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen, Mart Smeets. En er zit ook nog een enge oude oma in het artiestenbusje. Allemaal kaarten kopen dus!
Update: Ook Ruud Krol en Ronald Koeman hebben hun medewerking gegeven aan Studio Spaan!

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 12 okt om 10:11 | Reageer
Fred R. is geen lieve jongen. En dan bedoelen we natuurlijk niet Fred Rutten, de geduldige vaderfiguur van de spelers van Feyenoord, maar Fred Ros (1968), de moordmakelaar, kroongetuige in het Passage-proces en oud-voetballer. Want voordat Fred zich in zwaar criminele kringen ging begeven, was hij een talentvol speler die onder andere teamgenoot was van Jan van Halst bij de jeugd van FC Utrecht.

Hij had er goed uitgezien op een paniniplaatje, met zijn boybandachtige uitstraling. Maar Fred R. kwam nooit zover. Hij verkoos het snelle geld in plaats van een voetbalcarrière. De centrale verdediger werd door FC Utrecht gescout bij het Hilversumse Olympia. Later speelde hij ook nog bij FC Volendam en de amateurs van Blauw Wit in Amsterdam. Toen hij nog jeugdspeler van Utrecht was reed R. al rond in een mooie Volkswagen Golf met een dikke geluidsinstallatie. Later in zijn tijd bij Blauw Wit reed hij een Porsche: niet iets wat je kan kopen van het puntengeld, ook niet bij een topamateurclub.

In 1998 werd R. als verdachte van een moord tijdens een ripdeal opgepakt en veroordeeld tot een gevangenisstraf van 17 jaar. Dankzij een vormfout van het OM kwam hij weer op vrije voeten. Een paar jaar later werd hij gearresteerd wanneer bleek  dat hij twee doorgeladen pistolen bij zich had tijdens een controle bij een tankstation. In zijn villa in Vinkeveen - dat R. huurde van Katja Schuurman -  werden nog meer wapens en munitie gevonden. Niet lang nadat hij van dat vergrijp weer was vrijgekomen werd de Noord-Hollander opgepakt als verdachte van betrokkenheid bij verschillende liquidaties van onder andere Thomas van der Bijl. R. werd vorig veroordeeld tot 30 jaar cel, maar kan door zijn rol als kroongetuige hopen op strafvermindering en een nieuwe identiteit als hij vrijkomt. Want anders staat hij als hij de poorten van de gevangenis verlaat snel echt buitenspel.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 7 okt om 11:11 | Reageer
Kenneth wel of Kenneth niet, overstappen van Ajax naar Feyenoord? Of van Rotterdam naar Amsterdam. Het zou geen probleem moeten zijn, want er is een directe treinverbinding tussen de twee steden. Of je ook daadwerkelijk op tijd aankomt is een tweede, maar Kenneth Vermeer werd maandag in ieder geval met een applaus begroet in Rotterdam-Zuid. De Amsterdamse goalie werd ondertussen door de dezelfde 'fans' die het niet meer in hem zagen zitten uitgescholden en/of beledigd. Vermeer koos echter voor zichzelf en de mogelijkheid om de Zwarte Piet te worden van De Kuip, want hij stond in Amsterdam niet voor niets er naast natuurlijk. Of Vermeer bewijst keihard het ongelijk van Frank de Boer en hij wordt de nieuwe keeper van het Nederlands elftal. Hij is in ieder geval beter in penalty's tegenhouden dan Jasper Cillissen, maar dat is speler Cosmin Moti van Loedogorets ook. De tweevoudig international neemt in ieder geval plaats in een illuster rijtje van Amsterdamse 'verraders'. Eddy Pieters Graafland (1958, keepte nog in de Europa Cup finale van 1970), Henk Groot (1963), Theo van Duivenbode (1969), René Notten (1978), Johan Cruijff (1983), Arnold Scholten (1989), John van Loen (1993) en de illustere Angelos Charisteas (2006) gingen hem voor. Overigens bewandelde slechts Henk Groot (1965), Jan Everse (1977), Arnold Scholten (1995) en Henk Timmer (2002) de omgekeerde weg. En vergeet niet dat de trein van Ronald Koeman (ex-speler en ex-trainer van Ajax) wel eens stopte bij Feyenoord en dat Leo Beenhakker zowel in 010 als in 020 meerdere keren thuis kwam. Ach, Amsterdam en Rotterdam, het scheelt maar een cijfer in het telefoonboek.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 2 sep om 11:48 | Reageer
Jahaha, de VI Seizoengids 2014/2015 ligt weer op de mat. Honderden grammen kijkplezier voor het hele gezin. Want hoe ziet het uittenue van Cambuur Leeuwarden er dit seizoen uit? Op welke spelers moeten we gaan letten bij FC Emmen? Wie is de gedoodverfde nummer veertien van de eredivisie? Hoe heet het stadion van Almere City dit seizoen? Hoeveel spelers heeft NAC al onder contract staan? Wij verslonden de Seizoengids alvast en kwamen tot de conclusie dat:


- Een (wilde) baard bij keepers een ding is. Kom bijvoorbeeld niet in de buurt bij Tom Muytens van FC Eindhoven, want hij vreet je levend op.
- PEC drie Grieken in de aanval heeft rondlopen. Dat worden dit seizoen dus goede souflaki in het spelershome.
- De meeste teams nu al niet meer kloppen omdat de transfermarkt nog niet gesloten is. VI had de seizoensgids net zo goed op 18 april of 30 november kunnen uitgeven.
- PSV kampioen wordt volgens de heren en dame (Hélene ma belle) voetbaljourno's. Maar Ajax maakt ook een goede kans. Excelsior is de meest genoemde degradant.
- Bij Jong Ajax een speler meedoet die Queensy Menig heet.
- De meeste scheidsrechters eruit zien als een lulletje rozewater. Alleen Sedar Gozubuyuk heeft zwoel leren kijken thuis voor de spiegel in de badkamer.
- Jeroen Verhoeven niet is afgevallen.
- Feyenoord dit seizoen met Jong Feyenoord in de eredivisie speelt.
- De meest populaire haardracht gedekt van boven met een gemillimeterde zijkant is. Zeg maar coupe Miley Cyrus.
- Telstar het lelijkste uittenue heeft. Zwart wit geblokt zoals Boavista.
- De Roelf-Jan Tik Tak Award voor leukste spelersnaam is gewonnen door Teije ten Den van Go Ahead Eagles.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 7 aug om 14:11 | Reageer
Arjen Robben wordt door sommige verguisd (ego, ego), maar de rappe aanvaller zou wel eens de Nederlandse sleutel naar succes kunnen worden op het WK. Hij loopt iedereen voorbij, of hij nu op snelheid is of niet. Robben is onze Garrincha, misschien wel een van de beste voetballers die ooit op een grasveld gestapt is.

Waar over de rest van de wereld Pelé wordt vergeleken met Maradona (en in Nederland met Cruijff), ben je in Brazilië voor Garrincha of voor Pelé. Ronaldo en Romaria, aardige spelers en ook goed voor een wereldtiteltje hier of daar, maar Pelé (58 en 70) en Garrincha (58 en 62) maakten hun land allebei twee keer wereldkampioen. Technisch gezien was de superspits zelfs drie keer de beste van de wereld, want ook in 1962 speelde hij een wedstrijdje mee, voordat hij geblesseerd raakte.

Pelé en Garrincha maakten Brazilië in 1958 wereldkampioen in Zweden. Garrincha kreeg er trouwens een buitenechtelijke zoon bij cadeau. Vier jaar later moest het gouden tandem in Chili voor een volgend kampioenschap zorgen. Pelé moest al snel afhaken, maar Garrincha maakte Brazilië in zijn eentje het beste van de wereld. Wat nu Messi? Het is Mané!

Manuel dos Santos (Garrincha, oftewel vogeltje, was natuurlijk zijn bijnaam) had eigenlijk helemaal niet kunnen voetballen. Zijn linkerbeen was zes centimeter korter dan zijn linkerbeen. Bovendien stond de rechterkant naar buiten gedraaid en de linkerkant naar binnen. Maar met die scheve poten dribbelde hij iedereen voorbij.

Garrincha was een genie, maar begreep van het leven maar weinig. Hij had een iq waarmee je niet op een gewone school wordt toegelaten en zijn liefdesleven was een puinhoop. Hij trouwde twee keer en kreeg bij verschillende andere vrouwen in totaal dertien kinderen.

En was eerst de bal zijn beste vriend, na zijn carriere ruilde hij het leer in voor de fles. Garrincha was niet alleen de Johan Cruijff van Brazilië, ook de George Best. Hij stierf op 49-jarige leeftijd. Blut en berooid, maar zijn legende leeft voort.

--> Linkeballen

Schrijvers in Het Rechterrijtje  op 4 jul om 10:01 | Reageer

Het was even zoeken, we moesten letterlijk elke kroeg in Amsterdam afspeuren om onze favoriete zanger te vinden. Maar net op tijd voor het WK heeft de 80's held Linke Leo, weer gesteund door zijn Ballenjongens, een hit geschreven. Dus weg met Gerard, Gordon, Rene, Wolter, Edwin, Johnny of die magere en die dikke gast van van Bureau Sport en de zingende schilder: Oeh, kwartfinale!

Voor het eerst sinds het desastreus verlopen EK van 2012 in Polen en Oekraïne ('Stiekem met je Gdansk') dook Linke Leo weer de studio in. Voor het WK in Brazilië mat de oude rock 'n roll-ster zelfs een Tilburgs accent aan. Het wachten is alleen nog op de hordes tienermeisjes die nu gezellige moekes zijn geworden die achter zijn adres aan zitten.

Zong onze Leo twee jaar geleden nog over de gedroomde EK-finale, nu pak hij het voorzichtiger aan. De eerste realistische WK-hit ooit! Want wat zou het mooi zijn als Nederland al de kwartfinale zou halen op het kampioenschap in Brazilië. Met Spanje, Chili en de altijd gevaarlijke Australianen in de poule is het altijd maar afwachten wat het wordt. En misschien staan we in de tweede ronde wel tegen die Brazilianen. Oftewel, zoals Leo zingt: ''Ik hoop dat we het halen.''

--> Linkeballen

Schrijvers in Video  op 10 jun om 09:39 | Reageer
Een voetballer is waarschijnlijk het bekendste en meest succesvolle exportproduct van Brazilië. Ook in Nederland had je er de laatste vijftig jaar een paar rond lopen. En niet de minste hoor. Romario en Ronaldo maakten hun land wereldkampioen. De Nederlandse journalist Daan Dekker probeerde de oud-spelers van PSV te spreken voor zijn boek De Brazilianen, het verhaal van onze Braziliaanse voetballers.

Een onmogelijke zaak natuurlijk, de twee zijn nog steeds een wereldster. De kans is net groter dat je de Postcodeloterij wint (overigens geen reden om mee te doen aan die nepperij), dan dat je Ronaldo of Romario kan interviewen. Sneu voor Dekker dat hij zoveel moeite moest doen voor niks, maar de zoektocht naar de twee is al een verhaal op zich en tekenend voor de Braziliaanse mentaliteit.  Dekker had het namelijk niet altijd even makkelijk. Want ook een middelmatige speler als Douglas laat Dekker zweten door constant te weigeren zijn verblijfplaats in Brazilië door te geven, zodat de twee elkaar daar kunnen ontmoeten. Want nodig je iemand uit voor een feestje, maar krijg je geen adres, dan ben je niet welkom, leerde Dekker tijdens het schrijven van zijn boek.

De beste verhalen gaan over 'onbekende' Brazilianen. Joao Carlos Wisnesky speelde een seizoen bij Telstar, voordat hij radicaliseerde en met de guerrilla de jungle in vluchtte om te vechten tegen het dictatoriale bewind. Waarom mislukte wereldkampioen Marcio Santos bij Ajax? (omdat Van Gaal niet met vedettes om kan gaan) en wat doet Leonardo 2 nu? Rijdt hij in een taxi?

Na elk hoofdstuk raak je meer in Braziliaanse sferen. Helemaal als je het boek leest met teenslippers aan de voet en een caipirinha in de hand: ideaal voer voor deze zomer dus.

--> Linkeballen

Schrijvers in Het Linkerrijtje  op 28 mei om 12:07 | Reageer
Pagina 1 van 34Eerste   Vorige   [1]  2  3  4  5  6  7  8  9  10  Volgende   Laatste   
Copyright 2010 door Linkeballen
  -  Inloggen