Nee, natuurlijk zijn we het EK Armpje drukken in het Litouwse Druskininkai (bij Vilnius linksaf, daar nog eens vragen bij de sigarenzaak van Andrius Skerla) niet vergeten. En is het bij de mannen elk jaar al spektakel (auw!), wat te denken van de gillende keukenmeiden die niets liever doen dan een lekker potje armworstelen? Maria Sharapova is er niets bij. Houd je mute-knop bij de hand!  

--> Linkeballen

Mark van Bommel (36) is De Mol. Dat werd zondagmiddag, halverwege PSV - Ajax bekend. Het is voor de tweede keer in het bestaan van dit programma dat De Mol al wordt ontmaskerd voor de laatste aflevering van het seizoen.
Winnaar van dit seizoen werd Pierre 'Hakim' van Hooijdonk. De acteur uit Sesamstraat wist alle vragen van de laatste test goed te beantwoorden. “Het werd mij bij die nederlaag van PSV thuis tegen PEC Zwolle al duidelijk. PSV won ook wel verdacht vaak als Mark niet meedeed. En zoveel gele kaarten pakken, zeg nou zelf, dat riekt naar een echte mollenstreek,” aldus Pi-Air voor de microfoon van presentator Joep Schreuders. "Ook alle verborgen aanwijzingen wezen naar Van Bommel. Het hoofd in het zand steken, de totale onzichtbaarheid, de snorharen... Makkie toch? Ik twijfelde ook nog even aan Erik Pieters, Jeremain Lens, Boy Waterman, Ronald Waterreus, Berry van Aerle, Dick Advocaat, Harry van Raaij en Willy van de Kerkhof, die ook wel een belangrijk aandeel hadden in dat er steeds punten uit de pot verdwenen, maar eigenlijk was het mij vanaf het begin duidelijk: Mark van Bommel is De Mol.”

--> Linkeballen

“Er moet rigoureus uit een ander vaatje worden getapt!” Kijk, dat zijn teksten. Oud-voorzitter Harry van Raaij is in het AD not amused over de prestaties van zijn PSV. “Als je vier jaar lang er niet in slaagt om een elftal op te bouwen en als je in het kader van het 100-jarig bestaan alles op alles zet om kampioen te worden en het lukt niet, dan faalt de hele organisatie: van de leiding tot de technische staf en de spelers.” Nee, uit een ander vaatje tappen. Kom daar nou nog maar eens om. Uit een ander vaatje tappen, dat deden ze in Eindhoven meer dan tien jaar geleden wel. Het roemruchte PSV, bekend van de 3 V’s (Vertrouwen, Vriendschap en Vair-play) en de 3 O’s (Overwicht, Overzicht en Otoriteit) werd dankzij hun beroemde TAPS-systeem onder de Sjarmante Van Raaij nog wel eens kampioen. PSV was een grote familie, waar de trainer gezellig koffie dronk op de Herdgang en waar Ruud van Nistelrooij nog gewoon meedeed aan de IJsselcup.

--> Linkeballen

Dan nu snel over naar de Kazachstaanse waterpolocompetitie, waar FC Borat de eerste corner van de wedstrijd krijgt. High Five! De ploeg van coach Robin ‘Rembo & Rembo’ van Galen, heeft de laatste tijd hard getraind op de hoekschop, en lijkt geen last te hebben van een plasje water, dan wel van de giertank die een poging doet het water weg te pompen. Arbiter Vinokoerov, gediplomeerd scheidsrechter met een extra applicatie watermanagement, is resoluut: corners bij waterpolo nemen we niet met de hand. High Five!

--> Linkeballen

Een vergeten voetballer, dat word je niet zomaar. Daarvoor moet je Paniniplaatje goed verstopt zijn in de stoffige hoek van de zolderkamer. Daar, naast Warry van Wattum, Geoffrey Prommayon en Jos Roossien. Jari Litmanen zal niet zo snel vergeten worden. Daar is zijn nalatenschap te groot voor. Niet alleen omdat je bij de Champions League van 1995 meteen aan de sympathieke Fin met zijn karakteristieke O-benen denkt.
Zoals na de Olympische Spelen van Londen alle moeders in blijde verwachting hun kindje Ranomi of Epke noemden, zo kwamen in de midden van de jaren ‘90 een hoop Jari’s ter wereld (met broertjes die later Dani werden genoemd. En neefjes die Ronaldo heten. Of Jozsef). De puberende Nederlandse Jari's die je vandaag de dag op elke hoek van de straat kan tegenkomen zijn een gevolg van de immense populariteit van de vriendelijke en bescheiden Fin, die vandaag 42 jaar wordt. Jari Litmanen kon zelfs bij rivaliserende supportersschare niet zo snel kwaad doen, of het moet zijn dat hij tegen elke club vaak beslissend was. Jari Litmanen is, ondanks een standbeeld in Lathi, officieel nog niet gestopt. Omdat hij nog altijd verliefd is op de bal. En er nog niet aan toe is om vergeten te worden. 

--> Linkeballen

Michael Jordan wordt zondag 50 jaar. 50 jaar, me dunkt! Dat is net zo oud als Ruud Gullit! MJ is nog steeds de beste speler die ooit een basketbal in zijn handen heeft gehad (Nope, LeBron mag de schoenveters van Air Jordan nog steeds niet vastmaken) en is in de onnozele appel- met-peren- rijtjeslogica één van de beste sporters aller tijden. Na Muhammad Ali, Roger Federer, Diego Maradona en Hulk Hogan. Hoogtepunten? Talrijk. Dunk je zelf even onder in honderden compilaties die His Royal Airness genoeg eer aandoen. Wij vieren de verjaardag van MJ het liefst met een Bulls-petje op en een van onze favoriete films in de VHS-recorder: Space Jam! Wat je zegt: Hit 'em high, hit’em high, hit’em high!

--> Linkeballen

Een ode aan trainer en feestzanger Barry Hughes is tijdens deze carnavalsdagen wel op zijn plaats. Al was het alleen maar omdat Arie Ribbens ons volgt op twitter. In 1981 scoorde de Engelse trainer van Haarlem en ontdekker van Rudi Dil een topnotering met de one-hit-wonders De Kwaffers. De tekst gaat over zijn brede scheiding, een probleem waar meerdere sporters mee kampen. Barney en Dick Advocaat gooiden meteen de laser erop, Barry Hughes vroeg niet veel meer dan een kamerbreed tapijt om zijn kale bats mee op te fleuren. Later volgden voor Barry (nog steeds te boeken) de hitnoteringen:  ’t is om te brullen’ (1982), ‘Ik breng geen bloemen voor je mee' (1982, feat. Vader Abraham) en 'Happy with Barry/Dat had je nou niet moeten doen' (1988). Maar het haalde het nooit bij deze kraker. Theo Lucius, kijk je mee? Zo zing je dus een carnavalslied. Alaaf! 

--> Linkeballen

Robin van Persie maakte zondag tegen Everton nummer 19 van het seizoen. Niet zijn mooiste goal misschien, maar die tellen ook. Vraag dat maar aan Gerd Muller. Of Ronald Hamming. Na een assist op de 39-jarige (!) Ryan Giggs, prikte Van Persie zelf de 2-0 binnen. ManU heeft nu 12 punten voorsprong op City met nog 12 wedstrijden te gaan. The Prince of Persie is op weg eindelijk de grote prijs te winnen die zijn overgang van Arsenal deze zomer meer dan rechtvaardigt. Op de tribune keek José Mourinho toe. Woensdag gaan Robin en Co voor de Champions League op bezoek in Bernabeu. De cup met de grote oren, die heeft Robin ook nog niet.

--> Linkeballen

Vergeet René, Willem, Jack, Jan, Youri, Emile, Ronald, Jan, Johan of Johan. Dé Eredivisie-analist die er echt toe doet, werkt voor Linkeballen. Onze mysterieuze G. van de Wedstrijd laat na elke speelronde zijn licht schijnen over de Nederlandse velden. Wie is de nieuwe John Feskens? Wie is de gedoodverfde nummer 12? Welke trainer ligt nog slechter in de groep dan Aad de Mos? G. (voornaam Geest) ziet dingen die andere kenners niet zien. Hij wordt dan ook de 'Jomanda onder de analisten' genoemd. Die heeft ook iets met geesten. Gelukkig komt G. niet in aanraking met justitie of maakt Rene van der Gijp een liedje over hem.

Linkebal nu verder voor de analyse van G van de Wedstrijd over speelronde 19. Met vandaag de muts van Gertjan Verbeek, de mutsen van Humberto en Type van Halst, de muts van Jan Wouters, Jurgen Streppel en de muts van Peter Bosz.

G: Met Geest van de Wedstrijd.
LB: G! Linkeballen hier! Tijd om de draad weer op te pakken na de winterstop. De Klassieker stond meteen op het programma. Ajax-Feyenoord, je kunt veel zeggen over …

G: Niks daarvan. Ik wil het hebben over mutsen!
LB: Mutsen, G? Welke mutsen? We moeten het hebben over Fischer, de gemiste penalty van Immers, het scorend vermogen van Fred Benson, de looplijnen van Wout Brama. Jij moet ons vertellen wie het nieuwe Lek van PEC bij PSV is, waarom Pieters doorsloeg en of Robert Maaskant de Elfstedentocht haalt!

G: Nee, niks daarvan. Ik ga het hebben over mutsen. Ik heb mijn aantekeningen over de looplijnen van Nana Asare net al in de kattenbak gedaan.
LB: Kan dat echt niet een andere keer, het is nou eenmaal koud, G, dan draag je een muts. De sneeuw... 

G: Ik wil dus beginnen met de muts van Gertjan Verbeek. Een klassieker onder de mutsen! Deze muts is nog gedragen door Reinier Paping in de Elfstedentocht van 1963. Ik weet het nog goed, koud dat het was. We vertrokken al vroeg…
LB: En door, G!

G: De muts van Gertjan is dus mijn favoriet. De tijden van Ard en Keessie herleven bij AZ en je ziet dat dat meteen zijn weerslag heeft op de ploeg. Vitesse, van de mutsloze Fred Rutten, was kansloos!  Mijn tweede favoriet muts van dit weekend is die van Jurgen Streppel.
LB:  Zucht...

G: Nu zou je kunnen denken, die muts van Jurgen Streppel, die is wat over de top. En dat is-die ook, maar het is gedurfd. Net als Willem II dit weekend. Streppel lijkt weliswaar een beetje op een kruising tussen Grote Smurf en Calimero, en dat bijpassende sjaaltje, daar kun je over discussiëren, maar het kleedt mooi af. En je ziet dat Willem II stoere kerels er extra kracht uit putten en een gelijkspelletje eruit slepen tegen ADO, waar Maurice Steijn de strijd aanging zonder muts.
LB: Het staat genoteerd, G.

G:  Dan de muts van Jan Wouters. Wouters is natuurlijk het type van niet zeiken, maar poetsen. Wars van opsmuk! En dat zie je terug aan zijn muts. Een zwarte muts, met waarschijnlijk een lekkere voering. Geen gekheid. Doe maar gewoon met je muts, dan doe je al gek genoeg. Je zag het terug bij Utrecht, die zaten er zelfs in de Euroborg warmpjes bij. Groningen, het team van de mutsloze Robert Maaskant, had geen schijn van kans.
LB: Dus als Maaskant een muts op had gezet, had Groningen gewonnen?

G: Het is het overdenken waard voor de eredivisietrainers, dacht ik zo. Al had Art Langeler ook geen muts op en won Zwolle wel van PSV. Maar Dick Advocaat had ook geen muts en ging de Bietenbrug op. Hij vertrouwde te veel op zijn brede scheiding. En dan zie je dat hij het aflegt, niet alleen tegen Zwolle, maar ook dat mutsen als een Humberto en een Type van Halst hem zelfs na de wedstrijd van alle flanken kunnen aanvallen.

LB: Deze analyse kan de boeken in als even zinloos als de bloedeloze rechtse directe van Erik Pieters. Heracles, van de mutsloze Peter Bosz, won met 1-0 van Heerenveen!

G: Marco van Basten droeg ook geen muts! En een mutsloze Peter Bosz? Ha, daar heeft hij je tuk. De muts van Bosz is een klassieker in het trainersgilde. Het is de vleesmuts, bij sommige voetballers ook bekend als de vleespet. Het is een camouflerende muts, die lekker afdraagt en zowel in zomer en winter voor een extra warmtetint zorgt. Peter Bosz is ook niet gek, hij heeft niet voor niets dezelfde kapper als Jan Wouters!

 LB: Genoeg gemutst, G! Onze favoriete muts is trouwens Barbara Barend. We verwachten van je als tegenprestatie volgende week een uitgebreid scoutingsrapport over de looplijnen van Renato Ibarra.
G: Prima, ik zal ze vergelijken met die van John Mutsaerts. Tot volgende week!  

--> Linkeballen

Koud? Koud? Vroeger, toen was het koud! Vraag maar aan Reinier Paping uit Dedemsvaart die in 1963 de zwaarste Elfstedentocht ooit won. In de strengste winter sinds 100 jaar (min 18!) zwierde Paping al voor het ochtendgloren via Leeuwarden, Sneek, IJlst, Sloten en Stavoren naar Hindeloopen (of Hylpen zoals de Friezen zeggen) om over de Zeedijk te klunen naar het IJsselmeer. “Geweldig was de geestdrift. Toen mannen nog beren waren en ontberingen zonder klagen werden genomen.” In het ijs zaten scheuren en hobbels, de oostenwind gierde langs je kop en de stuifsneeuw woei voortdurend in je bakkes.
Chris Zegers was al gelost toen Paping zonder Unox-muts samen met Jeen van den Berg, Anton Verhoeven en Jan Uitham verder ploegden. Via Workum, Bolsward, Harlingen, Franeker, Dokkum en Bartlehiem, waar NTS-verslaggever Arie Kleywegt hem nog even vroeg of het goed ging. Paping legde meer dan de helft van de tocht alleen af. Met 21 minuten voorsprong en naar verluidt met al zijn tenen nog, zegevierde de schaatser zonder klapschaats in Leeuwarden. Heroïek in optima forma. Paping deed bijna 11 uur over de 200 kilometer. Van de 9294 toerrijders haalden slechts 69 man de finish, bij de wedstrijdrijders kregen maar 57 van de 568 helden een kruisje. De prijs voor Paping? Twee jaarkaarten voor de ijsbaan in Deventer en een zilveren sigarettendoos. Een onbekende gaf hem na zijn overwinning een tientje. En ook niet onbelangrijk: hij leefde nog.
Paping schnabbelde na zijn zegetocht nog wat bij met een reclame voor Brinta waar hij 500 gulden, een aansteker en een föhn voor kreeg. Paping begon daarna een sportzaak in Zwolle, waar hij tegenwoordig nog woont en net als iedere andere Nederlander deze weken wacht op het verlossende ‘It giet oan’. Maar ook hij weet. Zo koud als in 1963, nee, zo koud is het nog lang niet.

--> Linkeballen