In het zonnige Miami wordt deze week lekker getennist. Novak Djokovic (in 2011 nog niet verloren) stevent ook in Florida af op de finale. Waarschijnlijk tegen Nadal of Federer, die eerst nog met elkaar moeten afrekenen. Dat belooft spektakel! Djoko deed in Miami ook mee met het dubbel. Niet met Jacco Eltingh, maar met niemand minder dan Andy Murray aan zijn zijde. De Schot is hopeloos op zoek naar zijn vorm en lijkt de laatste weken te worden achtervolgd door het spook dat Fred Perry heet. De finalisten van de Australian Open vormden een gelegenheidsdubbel om de Amerikaanse toeschouwers wat vertier te geven. You bet! Tegen Mikael Joezhny (waar kennen we die ook al weer van?) en Sergyi Stakhovsky speelden ze het mooiste punt van het toernooi. Jammer alleen dat Murray het moest verpesten. De Russen wonnen uiteindelijk de beslissende tie-break. High Five!

--> Linkeballen

Bijna kreeg Oranje nog de deksel op de neus. Of zoals Raffie hier de bal op zijn gok. Pok. Die twee snelle goals van Hongarije na rust stonden niet in het script van de galavoorstelling. Niks galavoorstelling, Nederland - Hongarije was meer amateurtoneel van de bovenste plank, inclusief opgetrokken tenen. Hallo hoogmoed, hier de val. En ach, het had af en toe ook wel weer wat vertrouwds. Zwoegen, geploeter, een achterstand. Niks ‘Olé roepen bij elk balcontact, maar gewoon weer ouderwets ‘tjonge jonge jonge’ kunnen zuchten als een pass niet aankwam. De Oranje Sinterklazen kregen uiteindelijk toch nog een beetje waar ze voor gekomen waren: 5 goals met als mooiste de laatste, de lucky van Dirk Kuijt. Over die drie tegengoals zullen we het maar niet hebben. Op 2 september reist het circus der kwalificatie verder. Dan wacht thuis de kraker tegen San Marino.

--> Linkeballen

Het zonnetje schijnt, de lammetjes dartelen in het gras en buiten doen Ratzi en De Stagiaire een poging een tafeltennistafel in elkaar te sleutelen. Jawel, de lente is begonnen, dus ook wij zetten de bloemetjes buiten. We hadden kunnen kiezen voor een fotorepo van de dameshockeycompetitie om deze rokjesdag te vieren, maar nee, wij dragen de lente op aan Gisela Dulko, een Argentijnse tennisdame die voor het karretje wordt gespannen door haar krokodillensponsor. Daar moet ze wat trucjes voor doen met haar racket. Verwacht geen Tiger Woods-achtige capriolen, Gisela’s trukendoos is niet zo compleet als die van Sylvie van der Vaart of van haar vriend Fernando Gonzalez. Toch was het voor de Krokodil genoeg reden om er een filmpje van te maken. Gelijk hebben ze ook. Laten we er de lente maar mee vieren.

--> Linkeballen

Schotten kunnen net als Ieren niet voetballen. Dat lieten de Glasgow Rangers in de Europa League-wedstrijd tegen PSV weer eens zien. Je zou bijna medelijden krijgen met die hartverwarmende Rangers-supporters op Ibrox, die eerder nog zullen klappen van de honger dan dat ze dat kunnen doen voor een kans voor hun club. Met zomeravondvoetbal wandelde PSV zich naar de kwartfinale van de Europa League. Ajax speelde in Moskou letterlijk onder het vriespunt en kreeg met 3-0 op de maillot van Spartak. Bar en boos en zelfs een eretreffer zat er niet in voor de Amsterdammers. Bij Twente zal de warme chocomel beter hebben gesmaakt. Een toefje slagroom hebben de tukkers ook wel verdiend nadat Zenit niet meer dan twee keer wist te scoren op de moerasmat in Sint-Petersburg. Vandaag gaan Twente en PSV in de warme en koude balletjes van de UEFA voor de kwartfinale. Mogelijke tegenstanders voor Twente en PSV (als ze elkaar niet loten): Benfica, Spartak Moskou, Dynamo Kiev, FC Porto, Villareal en Sporting Braga. Alle kans dus op eindelijk weer een Nederlandse Europacupwinnaar.

--> Linkeballen

Nee, Mike Tyson kan niet door een waterkraan. Waar die smurfenmuts dan voor bedoeld is, dat mag Vader Abraham weten. De meest meedogenloze bokser aller tijden ('I love to hit people') is inmiddels ook aan zijn pensioen toe. Tijd dus voor Koffiemax, op bezoek bij de Amerikaanse Sybrand en Myrna. Om zijn nieuwe programma op Animal Planet te promoten. En dan zie je maar, Iron Mike kan best gezellig zijn. Lekker babbelen en er is helemaal geen reden om iemand’s oor af te bijten.  Myrna was benieuwd wat Tyson vroeger deed om terug op zijn boksgewicht te komen. Simpel. Witte Reus. Maar dat werkte toch anders dan Mike had bedacht. “Ik dacht altijd dat je van coke dun zou blijven. Ik wist niet dat je veranderde in een ‘fat crackhead.’ Reden genoeg voor Sybrand om van de bank te rollen van het lachen. Benieuwd hoe Mike het zou doen in De Geheugentrainer.

--> Linkeballen

Ireen Wüst is weer helemaal terug waar ze hoort. Op de hoogste trede van het podium. In het na-olympisch seizoen was de Brabantse gouddelver van beroep. Op het EK in Collalbo was Sablikova haar nog de baas, maar op het WK allround in Calgary en bij de WK afstanden in Inzell werd het Tsjechische lachebekje eindelijk weer van de baan geschaatst. Twee keer wereldkampioen. Hup Ireen. Het werd in Inzell net geen vier keer goud. En de vaste volgers van deze rubriek weten waar dat aan ligt: precies, Ireen heeft geen bijnaam. Ireen Wust heeft een eigen ijsbaan, een jeugdboek en een karrenvracht aan medailles, maar een bijnaam, ho maar.  Hoe kan Frank Snoeks Wüst naar die honderdste seconde extra snelheid schreeuwen als Ireen geen bijnaam heeft? Hoe moet De Mart tijdens de dweilpauzes een een-tweetje maken met de Beer uit Lemmer als Ireen zonder bijnaam door het leven schaatst? En wat moeten Ard en Keessie hier wel niet van denken? Na de bijnaam voor Annette Gerritsen, wordt het hoog tijd voor een bijnaam voor de tweevoudig Olympisch kampioen uit Goirle. Zet je inspiratie hieronder en wie weet maak jij binnenkort de blits met de nu nog exclusieve Linkeballen-bidon.
Update: The Ireen Mile, prachtig! Nathalie, die bidon is voor jou!

--> Linkeballen

‘Kijk dan! Die koekwaus zit te linkeballen,’ zei de onvolprezen Maarten Ducrot ooit. Voor het betere Linkebalwerk, heb je linkeballers nodig. En de echte Linkeballers verenigen zich op linkeballen.nl. Welkom bij Linke Gasten. Het programma waar Linkeballers zich verzamelen en hun favoriete sportmomenten herbeleven en met ons delen. Vandaag te gast: Mr. Positivo.

Mr. Positivo. Kritische notenkraker en mediawatcher van de Linkeballen-redactie. Hult zich steevast in Noorse wintertrui. Mag op doktersadvies niet te lang naar de reportages van Joep Schreuder, de analyses van Ria Visser of het tenniscommentaar van Ted van der Meer luisteren. Kan zich ergeren aan de kleine zaken des levens en bij hem is het glas immer halfleeg. Is des te verheugder als hij een sprankje kwaliteit in het leven constateert. Probeert daarom alles wat met Edward van Cuilenborg te maken heeft te vermijden. Mist Astrid Kersseboom als presentatrice van Studio Sport.  Vermoeit iedereen in zijn omgeving al jarenlang met een tirade waarom de NOS in vredesnaam alle wereldbekers schaatsen live moet uitzenden. Is stiekem verliefd op Annette Gerritsen, maar dat staat zijn afkeer voor de overdreven aandacht voor de schaatssport niet in de weg. Favoriete sporters? Abebe Bikila, Arthur Ashe, Anni Friesinger. Mooiste sportmoment:  Heeft hij niet. In ieder geval niet dat een schaatser wereldkampioen schaatsen werd in welk jaar dan ook. Bij schaatsen heb je volgens hem immers elke week een kans om ergens wereldkampioen te worden. Favoriet mediamoment? Alle sportjournaals gepresenteerd door Cunera van Selm en toen Danielle Overgaag bij Studio Sport de FA Cup uitsprak als de Vaa Cup. Specialiteit? Irritante mediapersonen, de NOS, sporters zonder zelfbeeld, sporters in het zwarte gat.

Mr. Positivo, welkom bij Linke Gasten. Ik ben benieuwd wat we kunnen verwachten. Dit zijn uw zes favoriete fragmenten.

--> Linkeballen

In 1993 kregen de sterke Spaanse tennissers op hun eigen gemalen baksteen klop van het Nederlandse Davis Cup team. De winst op Spanje ging de boeken in als het mirakel van Vall d' Hebron. Een mirakel omdat Nederland uit geslagen positie nog won. Paul Haarhuis werkte twee matchpoints weg tegen Carlos Costa en sleepte er een beslissende partij uit. Legendarisch was vervolgens de winst van Mark Koevermans op Sergi Bruguera, terwijl de Spanjaarden de champagne al koud hadden gezet. Nederland had zijn naam gevestigd als tennisnatie. De zege op het Olympische tenniscomplex van Barcelona was voor de gouden generatie van Stanley Franker een bevestiging dat Nederland de Davis Cup ooit kon winnen. Terwijl Spanje afdroop, liep de Koef met de Nederlandse vlag om zijn schouders zijn rondjes over de gravelbaan.

De overwinning van Oranje in het grauwe Kharkiv dit weekend kan ook de geschiedenisboeken in als een wonder. Nou vooruit: het wonder van Kharkiv. Hoewel de omstandigheden niet vergelijkbaar waren, niet door die ongezellige hal of dat de tegenstanders uit Oekraïne niet van het Spaanse kaliber waren, ging Nederland wel door het oog van de naald. Robin Haase stond in de beslissende partij 2-0 in sets achter. Maar de Haagse krullenbol liet zien waarom hij een beetje Duits bloed in zich heeft en gaf niet op voor die Oekraïner met ballenjongen en al in de bus zat. Haase won uit verslagen positie. Zoals dat hoort in Davis Cup.
In juli mogen Haase en co spelen in en tegen Zuid-Afrika, dat ook geen onmogelijke horde hoeft te zijn. Wint Oranje die ontmoeting, dan mogen ze voor een play-off plek gaan tennissen tegen een van de tennislanden die er toe doen. Net als vroeger. In de tijd van Mark Koevermans en Paul Haarhuis. Het nieuwe Davis cup team heeft in Kharkiv een belangrijke drempel genomen. Het geloof dat zij kunnen stunten is gegroeid. De lange weg naar de wereldgroep is ingezet. Met plezier zoeken we nu al een paar andere synoniemen voor mirakel op.

--> Linkeballen

Holadiejee! Haal je kabouter Plop-muts maar weer uit de kast. De davis-Cup begint weer. Nederland gaat vanaf vrijdagmiddag vechten voor wat ze waard zijn in de Europese/Afrikaanse zone. Verwacht geen Arabische toestanden, we spelen tegen Oekraïne. Altijd lastig. Ware het niet dat hun topspeler Alexandr ‘je haar danst’ Dolgopolov het feestje aan zich voorbij laat gaan. Geen zin en geen prioriteit. Bij Nederland had iedereen zin in een retourtje Kharkiv, dus Nederland is compleet, inclusief Fantasthiemo, Thomas Schoorel die zijn debuut maakt en een legertje studenten met tennisballen op hun colbert geborduurd. Door de recente Nederlandse succesjes kunnen we met een beetje fantasie weer over een nieuwe gouden generatie spreken. Al ligt de tijd dat Stanley Franker met zijn rode bril en Lotto-trainingspak na elk punt van zijn bankje kwam en in zijn handen klapte, alweer een tijdje achter ons. De tijd dat de NOS dit live uitzond ook. Het is immers geen schaatsen. Maar Tennistv van de KNLTB biedt dit weekend gratis uitkomst. Ook prima. Worden de uitzendingen in ieder geval in de beslissende vijfde set niet onderbroken voor ‘Knoop in je zakdoek’.

--> Linkeballen

Sebastian Langeveld loste afgelopen zondag definitief zijn belofte in. Met een banddikte versloeg hij Juan-Antonio Flecha - of zoals Michiel Wuyts op Sporza zei: Jan Anton Pijl – op de meet in Omloop het Nieuwsblad. Zijn mooiste overwinning tot nu toe. De zege was even prachtig als opmerkelijk, want Langeveld won de Vlaamse openingsklassieker zonder bijnaam! Hij klopte nota bene een Spanjaard met een van de mooiste bijnamen in het peloton. Hulde. Maar de wielrenner uit Lisse heeft net als Robert Gesink een goede bijnaam nodig. Een bijnaam die past bij zijn nieuwe status en waardoor hij met nog meer allure de volgende klassiekers kan rijden. Want zeg nu zelf, de Held uit Varsseveld is sinds zijn nieuwe bijnaam niet bepaald minder gaan koersen. Voor de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix beginnen, heeft Sebastian een goede bijnaam nodig. Een mooie opdracht voor jullie. Linkebal verder en zet je suggestie hieronder. Wat krijgt de winnaar? Precies, een Linkeballen-bidon om lachend het voorjaar mee in te fietsen. 
Update: Die bidon is voor jou Edwin. En Sebastian Langeveld heet San Sebastian!

--> Linkeballen