Huisdichter van Linkeballen, Nonno Panini brengt in de rubriek 'Voetbalplaatjespoëzie' onregelmatig een ode aan een Paniniplaatje uit het verleden. Nonno's Linkeballen-dichtbundel begint langzaam vorm te krijgen. Na eerdere virtuoze gedichten over onder meer Maarten Atmodikoro, Marcel Peeper en Ab Plugboer bezorgt hij je deze week een brok in de keel met een gedicht over Ruud Gullit .

Ruud Gullit (Amsterdam, 1962) is een van de grootste voetballers die Nederland ooit gekend heeft. Aanvoerder van het gouden Nederlands EK-elftal in 1988, ster bij AC Milan, tweemaal wereldvoetballer van het jaar, top-40 notering met Reggae-band Revelation Time, vriend van Mandela, uitvinder van het woord ‘bobo’, liefhebber van verjaardagen en president van het WK-bid 2018 dat we nooit kregen.

Lees nu het gedicht: Rastakrullen en bekijk de Paniniplaatjes van Ruud door de jaren heen.

In die tijd had iedereen een Gullit-pet
Petje op, rastakrullen
Petje af, blonde manen
Doe maar petje op.

Je was altijd al een filmster
San Siro als decor
De verdedigers als figuranten
Elke wedstrijd schreef je je eigen script
Met je zelf in de hoofdrol

Rudi Dil werd Ruud Gullit
Hoog houden op het Balboaplein
Buitenvrouw of buitenzorg
Haarlem of Hollywood
Begint tenslotte met dezelfde letter

In die veel te korte broek
Nooit bang voor de strijd
Kom maar op
Wie ben jij?
Ik ben Ruud Gullit

Zwarte Tulp
In bloei in achtentachtig
Kopballen, zwarte snor, reggae-time,
Aanvoerder in een shirt met oranje tetrisblokken
Je was in die tijd vrij vaak jarig

Man van de wereld hoort thuis in Milaan
17 miljoen gulden is geen geld
Voor zoveel eremetaal
Je bent de beste van de wereld
Mandela weet er van

Nieuw water in dezelfde emmer
Werkt vaak heel verfrissend
Totaalvoetbal, Sexy Football
Veelzijdigheid
Kent geen tijd

Uitpuilende prijzenkast
Het scorebord liegt nooit
Behalve voor zwartkijkers
En brengers van de Judaskus
Waarom wil iedereen nu vergeten
Hoe goed je was?