Michaella Krajicek is bevrijd. De Arnold Bruggink van het Nederlandse vrouwentennis is al sinds de kerst niet meer samen met haar voormalige vriend/coach/fitnessgoeroe Allistair McCaw. Deze week kwam naar buiten dat 'Misa' een break wilde. En ditmaal niet op de service van de tegenstander. Al zou het daar ook wel weer eens tijd voor worden. Hoewel... Krajicek lijkt de laatste tijd het servicevak van de tegenstander weer wat beter te vinden. En ze wint weer eens een potje. Halve finale Kuala Lumpur? Niet slecht!

En dat allemaal zonder de hulp van haar 'Tony Little zonder paardenstaart'. Niet zo gek, natuurlijk: McCaw kon een leuke trimbaan uitzetten, een fatsoenlijke backhand was een ander verhaal. Onder haar nieuwe coach Marian Laudin (assistent-bondscoach van de KNLTB) gaat het een stuk lekkerder met Misa, die zegt ook privé weer even damesenkelspel te spelen. "Allistair en ik blijven vrienden, we gunnen elkaar het beste," klinkt het diplomatiek vanaf haar Facebookpagina. McCaw denkt daar anders over. Hij speelde even voor huis-tuin-en-keuken Wilma Nanninga door een foto op Facebook te zetten van Misa die twee dagen na hun break haar zoektocht naar een nieuwe kerstballenjongen alweer heeft voltooid. Opvallend vaak valt het woordje 'Trust'. Vertrouwen. Wat zeg je, Allistair? Probeer je ons iets duidelijk te maken? Zou Misa stiekem gemengd dubbel hebben gespeeld? Het maakt ons eerlijk gezegd geen bal uit. Wij willen Krajicek zien winnen. Dat doet ze nu. Zowel op als naast de baan. Thirty love!

--> Linkeballen

Nee, Mike Tyson kan niet door een waterkraan. Waar die smurfenmuts dan voor bedoeld is, dat mag Vader Abraham weten. De meest meedogenloze bokser aller tijden ('I love to hit people') is inmiddels ook aan zijn pensioen toe. Tijd dus voor Koffiemax, op bezoek bij de Amerikaanse Sybrand en Myrna. Om zijn nieuwe programma op Animal Planet te promoten. En dan zie je maar, Iron Mike kan best gezellig zijn. Lekker babbelen en er is helemaal geen reden om iemand’s oor af te bijten.  Myrna was benieuwd wat Tyson vroeger deed om terug op zijn boksgewicht te komen. Simpel. Witte Reus. Maar dat werkte toch anders dan Mike had bedacht. “Ik dacht altijd dat je van coke dun zou blijven. Ik wist niet dat je veranderde in een ‘fat crackhead.’ Reden genoeg voor Sybrand om van de bank te rollen van het lachen. Benieuwd hoe Mike het zou doen in De Geheugentrainer.

--> Linkeballen

De Stagiaire wist het vanmorgen ook niet precies. Dan maar zo: Mooie paars is niet lelijk. Of is het roze wat de spelers van FC København gisteren droegen tijdens de wedstrijd in de Champions League tegen Chelsea? In ieder geval is het niet een kleur die je normaal op de voetbalvelden ziet. Terwijl een iets lichtere variant al jaren wordt gebruikt door de fietsers van Lampre. En roze al jaren de kleur van Palermo is. Telstar probeerde het een paar weken geleden ook. Roze als uitshirt. Een paar supporters protesteerden. Daarom speelt de eerste divisieclub volgend seizoen in saai zwart. De directie van de club testte ook nog een andere gekkigheid: rode bollen op een witte achtergrond, naar Richard Virenque in zijn beste dagen. Dat was ook uit den boze. Wat is de grens? Het zal wel nog even veel gekker worden.

--> Linkeballen

Toen Yogi Berra manager werd van de New York Yankees vroeg een serveerster of hij zijn pizza in acht of vier stukjes opgedeeld wilde hebben. “Doe maar vier,” zei Yogi. “Ik weet niet of ik 8 stuks op kan." Zoals Johan Cruijff het Cruijffiaans in Nederland heeft geïntroduceerd, zo is Yogi Berra de taalvirtuoos en sportfilosoof van de States. The Economist riep hem in 2005 niet voor niks uit tot "wisest fool of the past 50 years.’’ Al moeten we vooral niet vergeten dat hij aardig met een handschoen en een knuppel over weg kon.

Berra speelde bijna zijn hele honkballeven (1946-1965) voor de Yankees. De honkballer uit St. Louis wordt gezien als de beste catcher aller tijden. Hij won 10 x de World Series en werd 3 x verkozen tot meest waardevolle speler van de Major League. Maar zijn uitspraken zijn nog legendarischer geworden dan zijn prestaties. "It ain’t over till it’s over” is de bekendste afstammeling van het ‘Yogiism’. Maar wat te denken van juweeltjes als “90% of the game is half mental”, "I always thought that record would stand until it was broken" en "It's very dangerous to make predictions, especially about the future." Als elke eredivisievoetballer met zijn voorspelbare geblaat, maar 1% van het taalvernuft van Yogi had, dan werden de quotes na de wedstrijd een feest om naar te kijken.

Yogi Berra (85) verliet deze week het ziekenhuis. Berra gaf een te hete soep de schuld van zijn onverwachte bezoek. De soep was heet, Berra gooide zijn hoofd naar achteren en viel. Het had ook wel een hele schlemielige dood geweest voor zo'n legende. Yogi is weer de oude en de dood is gelukkig uitgesteld voor Berra, al is zijn visie over begrafenissen ook de moeite waard: "Je zou altijd naar de begrafenissen van een vriend moeten gaan, anders komen ze ook niet bij die van jou.’’ Berra stond deze week alweer op het veld te kijken naar de training van de Yankees. Zijn commentaar: “I feel good. Didn’t like the soup”.

--> Linkeballen

Voetballers lezen over het algemeen geen boeken. Trainers ook niet. Tenminste, niet als ze vroeger voetballer zijn geweest. Frank de Boer was vroeger een voetballer. Edwin van der Sar reageerde een keer verbolgen op de vraag of hij ooit het (gekregen) boek De strafschop van Gyuri Vergouw had gelezen. Daarin wordt op quasi-wetenschappelijke manier beschreven hoe je het beste een pingel kan nemen en hoe je het beste er eentje kan stoppen. Van der Sar had het boek nooit ingekeken, terwijl hij in die tijd een schot van elf meter standaard doorliet. Later deed de keeper het gelukkig beter, misschien had het boek er stiekem toch bijgepakt.

Frank de Boer moet ook een boek gaan lezen wil hij dit seizoen nog kampioen worden. Dure spitsen scoren niet en andere raadsels van het voetbal verklaard ligt vanaf morgen op zijn nachtkastje. De briljante studie van (de beste) journalist Simon Kuper en econoom Stefan Szymanski behandelt onder andere de 'lastige speler'. Volgens de twee kan je het beste een paar goedkope lastige, maar briljante spelers kopen, dan een dure. Het beste voorbeeld daarvoor werd gegeven door de Engelse coach Brian Clough en zijn helper Peter Taylor. Zij kochten enkele uitgerangeerde toppers, gaven ze een aai over hun bol en werden kampioen met Derby County en Nottingham Forrest. Met Forrest wonnen ze zelfs twee keer de Europa Cup 1, in 1979 en 1980. Nogmaals: Nottingham Forrest won twee jaar achter elkaar de Europa Cup 1.

Mounir el Hamdaoui is een lastige speler. Een speler die een aai over zijn bol nodig heeft. Dat kan, niet iedereen is hetzelfde. Als coach heb je de taak om het best mogelijke elftal op het veld te zetten. Niet het team dat het beste naar de coach luistert. Louis van Gaal (met zijn totale mens principe, blabla) snapte dat en liet El Hammy zijn gang gaan. Mounir maakte AZ bijna in zijn eentje kampioen in seizoen 2008/2009. De Marokkaan kan Ajax ook nog kampioen maken, maar dan moet Frank de Boer snel naar de AKO rennen en de fluwelen handschoen oppakken.

--> Linkeballen

Het horlogemerk Festina heeft eindelijk een waardig opvolger gekregen. Hoewel Festina nog steeds actief is in de wielersport, sponsort het Spaanse bedrijf geen ploeg meer. Het Deense Christina London heet die rol nu overgenomen. Saillant is dat Festina ooit stopte door de negatieve publiciteit van de dopingaffaire met Richard Virenque en co. Christina Watches begint juist een ploeg met één van de bekendste 'valsspelers' van de wielerwereld: Michael Rasmussen. En de Deense klimgeit is bij de tijd. Want bij Christina heeft hij ook een eigen horloge uitgebracht. Er is een mannen- en een vrouwenvariant. Ze kosten allebei 399 euro. Belangrijk onderdeel van het ontwerp is natuurlijk het Tourgeel dat Rasmussen nooit binnenhaalde. Aan de zijkant het profiel van de etappe naar de Col d'Aubisque die de Deen won in het geel in 2007. Overigens zal Rasmussen het sieraad op de fiets nooit dragen. Daarvoor is het veel te zwaar.

--> Linkeballen

Voor Gerard Piqué zit een hoop mee. Hij is wereldkampioen, voetbalt bij het beste clubteam ter wereld, verdient een dot geld en woont in het warme klimaat van Spanje. Heerlijk leven zou je zeggen. Maar blijkbaar was dit niet voldoende voor de Catalaan want hij is nu aan de haal gegaan met Shakira. Je weet wel, die heupzwaaiende Colombiaanse, die al eens aan het rotzooien was met Rafael Nadal. Die verklaarde overigens achteraf daarmee ‘very geppie’ te zijn. De geruchten gingen al enige tijd de ronde, maar zijn nu bevestigd. Want er is een foto van de twee, kussend. En dat is uiteraard groot nieuws. Zo groot, dat er zelfs een prijs van één miljoen euro zou zijn op het plaatsen van de foto. De krant ‘Caras’ nam het voor lief en deed het lekker toch. Shakira is inmiddels 34 (precies op de dag af tien jaar ouder dan Piqué), maar ze wil haar carrière ook in Europa een boost geven. Kan natuurlijk niet beter dan dit te doen over de rug van een Barcelona-speler. ‘Whenever, wherever’, zeg maar. Of ze zijn echt verliefd, kan ook natuurlijk. Maar ze komen er allebei beter van af, dat is zeker. Waka waka!

--> Linkeballen

Hoewel opa Clarence nog elke week schittert bij AC Milan (en soms moet huilen), hebben zijn kleine broertjes nooit het succes gekend als de vroegwijze middenvelder. Hoewel je ze niet kunt verwijten dat ze niet dezelfde kansen hebben gehad als Clarence. Chedric Seedorf speelde onder andere bij Ajax, Real Madrid en Inter in de jeugdopleiding. Daarna volgde Legano, Pizzighettone, Oostende, Cambuur, AC Milan, Croix-de-Savoie, Haarlem en Monza, waar hij nog steeds onder contract staat. Niet zo gek, want Clarence is mede-eigenaar van Monza. Samen met neefje Stefano staat hij vreemd genoeg onder de namen Stefano S. en Chedric S. op de spelerslijst staan. Wat ze op hun kerfstok hebben is niet bekend. Overigens staat Sander Westerveld onder de lat bij de club uit de Serie C1.

Het kleine broertje Jürgen Seedorf heeft ook afstand gedaan van zijn achternaam. Jürgen voetbalde in de jeugd van Ajax en Real Madrid en deed eventjes mee bij De Graafschap (foto), maar hij maakt nu, met een wilde rasta, onder zijn artiestennaam Joggo furore in de internationale reggaescene. Joggo heeft al verschillende singles uitgebracht. Na een paar nummers geluisterd te hebben, blijkt Joggo een betere zanger dan voetballer. Vooral Beware doet het zonnetje schijnen. Jürgen krijgt niet alleen hulp van zijn opa Clarence, maar ook van Heraclied Darl Douglas. De aanvaller heeft een eigen label, Dredda Records. Binnenkort komt Joggo's eerste cd uit op Dredda.

--> Linkeballen

De Linkeballen-Keukenkampioen-nu-maakt-u-de-opstelling-award is ooit door ons in het leven geroepen om de bijbeunende sporter in een tv-reclame in het zonnetje te zetten. In nalatenschap van het acteerwerk van Koning Lowie die, nadat hij schitterde in de reclame voor de Mediamarkt, een keuken ging uitzoeken bij een verkoper met een geforceerde tandpastaglimlach. Nadat de goedgeluimde coach een nieuwe keuken had uitgezocht vertelde hij de stomverbaasde verkoper dat hij nu de opstelling maakt. Min min! En daarom zijn de genomineerden voor deze award ook veelal in de categorie: oh, oh, tenenkrommend. Voetballers met een zelfklevende handdoek, een oud-tennisser die soep naar gravel vindt smaken, een sportman van het jaar die gaat playeren om een smerige chocoladereep, aan dat soort Oscarmateriaal moet je denken om kans te maken op de Keukenkampioen-award.

Maar wat te doen als we de reclame stiekem erg grappig vinden? Oud-schaatser/analyticus/surfer/autocoureur/motorcrosser/icecrasher/BeeruitLemmer Rintje Ritsma figureert anno 2011 niet meer met Marianne Timmer in een Sanex-bad, maar zijn wisselgeld is niet minder. Met/zonder blonde krullenbol zit hij op een trekker met een aantal bloedmooie boerinnen die niets liever willen dan een kindje van Boer Rintje. Met hulde voor Sietske, Wietske, en Fatima. Poeh inderdaad, de ideale wereld. En die kaas geloven we ook wel. Tenenkrommend? Geenszins. Of het daarom genoeg is om Raemon Sluiter van zijn Next-level-troon te stoten en de Keukenkampioen-award mee naar huis te nemen? We zijn bang van niet Rintje, maar uit sympathie nomineren we je toch en sturen onze aanbeveling door naar de Gouden Loekie!

--> Linkeballen

Het duel van de dag ging gisteren niet tussen Arsenal en Barcelona of Contador en Schleck, maar tussen El Salvador en Hansie Hansie. Johan Cruijff was gisteren op bezoek bij De Wereld Draait Door en Holland Sport, terwijl Hans Kraay junior zijn comeback maakte bij Voetbal International. Ook al valt de blonde presentator van Lachen om Home videos op elk willekeurig punt in het niet bij Cruijff, Kraay leek vooraf de strijd te winnen qua aandacht in de media. Maar Cruijff glorieerde gisteravond. Hij was charmant, grappig en alwetend, al had hij misschien zijn mond kunnen houden over Wilders. Cruijff mag zich niet met politiek bemoeien. Beste opmerking van de avond was op de vraag of hij en Louis van Gaal ooit weer een door een deur zouden gaan. "Dan moet-ie wel afvallen."

Kraay kreeg een paar netten verderop continu de wind van voren. Hansie Hansie was trending topic op Twitter, maar uiteindelijk leek het allemaal een beetje gespeeld. De ruzies waren vermakelijk, vooral de discussie over het jasje dat Kraay ooit een keer op de grond heeft gegooid. "Dat heb ik maar een keer gedaan, waarom laten jullie dat nu 53.000 keer zien?"

Hansie Hansie hoopte natuurlijk stiekem dat hij Voetbal International naar recordhoogte zou stuwen. Maar niks leek minder waar na een grondige bestudering van de kijkcijfers hedenmorgen. El Salvador zegevierde. Niet in aantallen, VI heeft nog altijd een grotere achterban dan Holland Sport, maar relatief wel. Vorige week keken 260.000 mensen naar Holland Sport. Met het Hendrik Johannes Fenomeen 344.000. Naar VI keken vorige week 705.000 mensen. Met Hansie Hansie achter de tafel daalde dat aantal naar 698.000. Overigens keken er naar DWDD ook meer mensen door Cruijff. 1.282.000 tegen 1.161.000 vorige week.

--> Linkeballen