Zal je net zien. Wil je als organisator van het enige ATP-grastoernooi in Nederland iets leuks doen voor de mensen, krijg je dit. Geheel in de stijl van Wimbledon 1996 leek het Rosmalen wel leuk om Cliff Richard een paar liedjes te laten zingen. Helaas zagen ze één ding over het hoofd: in Londen gebeurde het tijdens een regenpauze. Niet tijdens een wedstrijd. Robin Haase was 'not amused'. Al heet je 100 keer Cliff Richard, nobody messes with Robin Haase!

--> Linkeballen

Don Leo is eindelijk thuis. Na rondzwervingen bij onder meer Volendam, Madrid, Ajax, Guadalajara, Zaragoza en Feyenoord is de beroepszuchter terug bij het land waar zijn hart ligt: Trinidad & Tobago. Zelf geeft Beenhakker aan dat hij staat te trappelen van ongeduld om te beginnen bij het topland. “Ja, jongens, het is toch allemaal niet zo moeilijk? Ik ben weer terug bij het land waar het allemaal begon. Daar zijn we toch allemaal bij?”

Zelf is hij ook niet verbaasd dat ze bij hem zijn teruggekomen. “…Moeten we het nu weer hebben over waarom en hoe ze bij mij zijn gekomen. Dat hoef ik toch allemaal niet uit te leggen? Ik heb gewerkt in een Madrid. Een Guadalajara, een Istanbul. En dan zouden ze niet bij mij uit kunnen komen? Laten we daar alsjeblieft mee ophouden jongens. Ik word daar zo moe van. Trinidad zoekt een adviseur. Ik ben beschikbaar. Ik kom thuis. Dat is allemaal niet zo moeilijk lijkt me.”

Kan Don Leo het tropisch land naar het WK loodsen is de vraag. “Gaan we nu over de kwaliteit van die jongens hebben? We weten toch allemaal wat ze kunnen. En niet kunnen. Vorm koop je niet op de hoek van de straat. Het enige waarover ik me druk maak is om iedereen weer op de been te krijgen en ze met een frisse kop  het veld in te krijgen. Verder zoeken ze het maar uit."

Don Leo is pas voldaan als de klus echt geklaard is. “Volgens mij is het spelletje allemaal niet zo ingewikkeld hoor. We spelen een paar potjes en aan het eind winnen we, of verliezen we. Daar zijn we gewoon met z’n allen bij hoor. We winnen met z’n allen en we verliezen met z’n allen. En aan het eind staan we dan met het Cuppie of niet met ons kouwe pikkie op het vliegveld. Laten we het nou allemaal maar eens allemaal afwachten hoe het gaat lopen en dán pas oordelen. Maak je over mij maar geen zorgen. Ik loods die jongens naar het WK. Desnoods in een rollator.”

--> Linkeballen

Michael Boogerd was jarenlang een van de slechtste grappen van de Nederlandse wielerwereld. Dat kwam niet alleen door zijn strakke pakje die hij droeg bij  Sterren springen op het IJs, maar ook door zijn stelselmatige gelieg en bedrieg. Steevast antwoordde de Hagenees met een ‘nee’ als hem gevraagd werd naar zijn verdelen als fietsende apotheek.

Maar het wordt tijd om het eens op te nemen voor Michael. Zijn uitslagen blijven nog steeds dubieus, hij heeft immers vals gespeeld, maar hij is nog steeds de enige Nederlandse topper die een openlijke  biecht deed. Martelaar Boogerd. Van Erik Dekker, Leon van Bon, Maarten den Bakker, Aart Vierhouten, en Karsten Kroon hoor je niks, terwijl uit het onderzoek van Winnie Sorgdrager blijkt dat 95 procent (de overige 5 procent is Matthe Pronk) van de wielrenners begin deze eeuw aan de dope zaten.

Een dopingonderzoek overigens zonder enig gevolg. De betrokken werden in het geheim geïnterviewd en kunnen nu gewoon verder gaan met hun werk in de wielrennerij. Want toen alle geïnterviewden meewerkten aan het onderzoek van de drie Nederlandse profploegen gaven alleen Grischa Niermann (een Duitser nota bene) en Rudi Kemna het gebruik van verboden middelen toe. Toen konden ze namelijk wel hun baan verliezen. Nu verliest iemand als Erik Dekker slechts zijn geloofwaardigheid.

Michael Boogerd is een stuk in onze achting gestegen. We zullen weer naar hem luisteren als hij bij Wilfred Geneer aanschuift op die zwoele zomeravonden in juni en juli. Maar dan wel de waarheid vertellen, hé Boogie!
Update: Was het lekker Michael: het bloed van je broer Rini?

--> Linkeballen

Voetbalshirts zijn traditioneel, met een enkele uitzondering voor het uitshirt. Wielershirts worden gemaakt door de ontwerpafdeling van de hoofdsponsor, als ze die al hebben. Gek is dan nog niet gek genoeg in het internationale wielerpeloton. Een schreeuw valt immers zelfs een dove op. Maar het kan soms ook uiterst smaakvol. Linkeballens wielerspecialist Zaaf raakt er niet over uitgepraat. Hij verzamelt koerstruien. Daarom op zeer onregelmatige tijden een kijkje in de kast van Zaaf. Met vandaag: US Postal Service.

Wie US Postal Service zegt, zegt Lance Armstrong. De wielerploeg uit de US of A was volledig rond de 7-voudig niet winnaar van de Ronde van Frankrijk gemaakt. En de Amerikanen maar postzegels likken om de dopingrekeningen van Tour de Lance te betalen. Wel prachtige blauwe shirts, die toch een ouderwetse Belgische wielersponsor meekregen: Berry Floor, een producent van laminaat die in een felle strijd was gewikkeld met concurrent Quick Step, bekend van Tom Boonen. Wat de Amerikaanse overheid wilde bereiken met de sponsoring van een wielerploeg is onduidelijk: in Frankrijk kan je US Postal niet vinden in het plaatselijke Hotel de Ville.

Over twee weken begint op Corsica de honderdste Tour de France. Zonder Lance Armstrong. Hij is uit de uitslag geschrapt. Het ziet er raar uit. In 1996 won Bjarne Riis (Monsieur 60 procent), in 1997 Jan Ullrich (die gebruikte niet alleen warmtepleisters), in 1998 Marco Pantani (overleden aan een overdosis drugs) en in 1999 tot en met 2007 helemaal niemand. Alsof er een Derde Wereldoorlog heeft plaatsgevonden. Met als grootste slachtoffer: de wielerliefhebber. Want kunnen we de winnaar van de Tour van 2013 nog geloven?

--> Linkeballen

Huisdichter van Linkeballen, Nonno Panini brengt in de rubriek 'Voetbalplaatjespoëzie' onregelmatig een ode aan een Paniniplaatje uit het verleden. Nonno's Linkeballen-dichtbundel begint langzaam vorm te krijgen. Na eerdere virtuoze gedichten over onder meer Pierre van Hooijdonk, Ronaldo, Rudi Völler, Edward Sturing en Ab Plugboer zond hij ons vandaag - 25 jaar na het EK '88 - een gedicht toe over de besnorde linksback Adri van Tiggelen.

Adri van Tiggelen (Oud-Beijerland, 1957) begon zijn carrière links achterin bij Sparta Rotterdam. Zijn carrière bracht hem langs Groningen, RSC Anderlecht, PSV en Dordrecht ’90. Velen kennen hem echter vooral als de besnorde vaste linksback van het Oranje van ’88. Van Tiggelen speelde 56 interlands, waarbij hij alleen bij zijn debuut niet in de basis startte. Hij werd bovendien maar vier keer gewisseld. Als coach keerde Van Tiggelen terug bij jeugdliefde Sparta, waarmee hij als Adri Interim promoveerde naar de Eredivisie. Hij coachte Jong Sparta, was weer tijdelijk hoofdtrainer op Het Kasteel en belandde uiteindelijk naast Foeke Booy in de dugout. Daarna koos hij voor het amateurvoetbal: vijf weken bij Heerjansdam en vanaf 2013 bij RVVH in Ridderkerk. Van Tiggelen was sowieso vaak in het amateurvoetbal te bewonderen: bij OSV in Oud-Beijerland en langs de lijn bij zijn voetballende zoon Andrew in Strijen en Heinenoord. 

Lees nu het gedicht: De Mok

--> Linkeballen

Handdoekje, zweet afvegen, rondje lopen, lijn met linkerschoen schoonvegen, broek uit bil halen, kreun. Game. Niet de lijn aanraken. Zitten. Slokje water. Flesje neerzetten. Precies naast die andere. Slokje uit het andere flesje. Terugzetten. Precies naast die andere. Staan. Niet op de lijn staan. Handdoekje. Zweet afvegen. Rondje lopen. Bal. Lijn met rechterschoen schoonvegen. Stuiter, stuiter, stuiter. Broek uit bil halen. Ace.

Als Rafael Nadal zijn dwangneurotische aandoeningen ook mee neemt buiten de baan, dan zie je hem al staan voor zijn huis in Mallorca. Auto op slot doen. Even teruglopen. Even kijken of hij wel echt op slot zit. Weg lopen. En weer terug. Even kijken of hij die auto nu wel op slot had gedaan. Nog even terug het huis in. Gasknop van het fornuis? Check. Deur uit. Nog even terug. Kijken of ik het fornuis nu had dichtgedraaid. Deur op slot. Had ik de deur nu dichtgedaan? Nog even kijken. Had ik mijn auto nu op slot gedaan?

Een dwangneuroot heeft een vermoeiend leven. Met het dwangmatig herhalen van rituelen probeert hij zijn angsten te beteugelen. De beste manier om de neuroot te laten stoppen met zijn herhalende handelingen is als hij een goed bewijs krijgt dat het niet werkt. Dat ook zonder zijn ritueel het resultaat wel goed is. Daarom is het misschien jammer dat Rafael Nadal voor de 8e (!) keer Roland Garros won. Dat hij denkt dat het door dat handdoekje komt, door dat flesje, door dat hij het hele toernooi bij elke game de lijn heeft schoongeveegd. Dat het niet komt door alle arbeid, die prachtige forehandwinners, die onverzetbare mentaliteit. Laten we hopen dat Rafa vandaag voor het slapen gaan realiseert dat zijn fantastische spel in de finale hem de beker heeft gebracht. En niet zijn dwangmatige tik.

--> Linkeballen

Houd vanmiddag oordopjes bij de hand als je de halve finale van Roland Garros gaat kijken. Er zullen geluiden uit je tv schallen die je ook kunt aantreffen bij een dagje Artis. Houd zeker de muteknop op je afstandsbediening ingedrukt als je niet aan je buren de indruk wilt wekken dat je al zo vroeg een natuurfilm zit te kijken. De Keukenmeiden-battle zal bepalen wie in de finale mag spelen tegen Sirene Williams. Het gekreun zal met gemak door de geluidsbarrière gaan en zulke hoge tonen aannemen dat zelfs Ruud Gullit zijn gehoorapparaat weer in kan leveren. Met aan de ene kant van het net Maria 'aaaiieew' ’ Sharapova, niet alleen de best verdienende sportvrouw ter wereld, maar ook goed voor 101 decibel, vergelijkbaar met de slaak van een gibbonaap, het geluid van een drilboor of een overvliegende F16. Haar tegenstandster uit Wit-Rusland, Victoria ‘wieeeeeeeeeeeee’ Azarenka is goed voor 83,5 decibel, met een kreet, die vergelijkbaar is met het geluid dat je kat maakt als je per ongeluk op hem gaat staan, Dit wordt spanning, dit wordt sensatie, dit wordt genieten! Kijk hier onder vast de Sneak Preview van Miami 2011, waarin Azarenka naast de beker ook duidelijk de battle of decibel won.
In de Kreun-top 10 aller tijden staan Maria en Victoria trouwens nog achter de Portugese Michelle Larcher de Brito. Wat zeg je Michelle?

De kreun-top 10 aller tijden:
1. Michelle Larcher de Brito: 107 decibel
2. Maria Sharapova: 101 decibel
3. Monica Seles: 93,2 decibel
4. Serena Williams: 88,9 decibel
5. Venus Williams: 85 decibel
6. Victoria Azarenka: 83,5 decibel
7. Elena Bovina: 81 decibel
8. Anna Kournikova: 78,5 decibel
9. Kim Clijsters: 75 decibel
10. Elena Dementieva: 73 decibel

--> Linkeballen

Toine 'even resumeren' van Peperstraten gaat weg bij de NOS. Op naar Eredivisie Live, waar ze geen overbodige snoepreisjes hebben van de Champions League, maar waar ook geen De Mart, De Jack of Het Tom in de weg staat. Een Toine verdient een ode in het bos. En wij zien in Frank du Mosch of Ben Bot een prima opvolger.

--> Linkeballen

De vooractie. Het instappen van Fernando Hierro. Het wegsprinten. De versnelling met bal. Het even inhouden voor de keeper. Het afronden strak in de bovenhoek. De te late slijding van de Spaanse verdediger. Het koelbloedige. Ruud van Nistelrooij. Spits van beroep. Nog steeds.

--> Linkeballen

Kampioen op het veld werd Feyenoord afgelopen seizoen niet, maar de Rotterdammers hebben een manier gevonden om zich alsnog in de kijker te rijden: volgend seizoen begint de Rotterdamse club met een wielerteam. Dit naar een briljant idee van Martin van Geletrui. Kopman is natuurlijk Graziano ‘Piet’ Pelle. Met het hoofd scoort hij menig Rotterdams meisje of doelpunten, maar hij laat zijn benen ook graag spreken op de fiets. Pelle is vooral goed in veldrijden (zie foto). Hij wordt in ieder geval begeleid door de soigneur van Mario Cipollini. Voor het klassement wordt Bruno Martins Indurain uitgespeeld. Deze tank is een specialist in de tijdrit en kan daarnaast ongeloveloos goed verdedigend rijden in de bergen. De kleine Ricky van den Bergh verdient ook een plekje in de rondeploeg. In Nederland heet hij tijdens de Amstel Gold Race overigens Ricky van den Heuvel. Feyenoord wil namelijk niet gaan overdrijven. Ruben Schakelen mag voor zijn eigen kansen gaan in de vroege ontsnappingen. Als knechten worden Gregory van der Wiel en Berry van Aerle aangetrokken. Twee echte waterdragers. Bovendien staat er geen Darryl Janmaat op de versnelling van Van der Wiel. Om het geheel een dopingvrije uitstraling te geven wordt Lasse Schone aangetrokken van Ajax. Overigens is Ronald Koeman niet uitgenodigd voor het nieuwe project. Hij neemt namelijk altijd de trein. Ploegleider wordt namelijk Cees Bal, oud-winnaar van de Ronde van Vlaanderen.

--> Linkeballen