NIEUWS

Het Formule 1-seizoen is nog maar net begonnen, maar als over Max Verstappen wordt gesproken gaat het al vaak over 2017: het jaar dat de jonge Nederlander wedstrijden moet gaan winnen voor een groot team.
 
Grote kans dat het team Ferrari is. Wij deden op de redactie een klein vreugdedansje na het maken van die conclusie, want nog nooit reed een Nederlander voor het legendarische Italiaanse merk.

Maar waarom Ferrari? Max heeft nog een contract bij Red Bull/Torro Rosso voor 2017. Red Bull is echter niet meer het topteam dat ze in de tijd van Sebastian Vettel en Mark Webber waren. Inmiddels rijdt Max in zijn Torro Rosso regelmatig harder dan zijn collega’s bij Red Bull en nog een jaar blijven bij de energiedrankjesfabrikant zou hem niet de zeges opleveren waar hij naar op zoek is. Bovendien is Max ‘the hottest boy in town’. Niet alleen in Nederland wordt hij op de voet gevolgd, maar ook in het buitenland is hij bij elke race onderwerp van gesprek. Met zijn onmogelijk geachte inhaalacties doet hij terugdenken naar de Braziliaanse legende Ayrton Senna.

Hoewel Mercedes ook in de race voor Max’ handtekening is, heeft Ferrari een streepje voor. Want waar Mercedes twee gelijkwaardige coureurs heeft in Lewis Hamilton en Nico Rosberg, zijn ze in Maranello niet onder de indruk van Kimi Raikkonen. De ijskoning uit Finland presteert veel minder goed dan kopman Vettel en de uiterste houdbaarheidsdatum van de oud-wereldkampioen begint in zicht te komen. Het contract van Kimi loopt na dit seizoen af, wat de weg vrijmaakt voor Verstappen.
 
De sleutelrol bij de transfer van Max naar Ferrari is voor de motor die nu achterin de Torro Rosso ligt. Nadat het satellietteam van Red Bull geen Renault meer in de machinekamer wilde hebben, was een Ferrari-krachtbron de enige mogelijkheid. Sterker nog, ze moesten de sportwagenfabrikant smeken om de motor van 2015 te mogen gebruiken. En de Italianen zullen dan zo slim geweest zijn om de jonge Nederlander bij de deal te betrekken, in de trant van ‘jullie mogen alleen de motor hebben, als Verstappen volgend seizoen bij ons gaat rijden’.
Max zou overigens uitstekend bij het Italiaanse raspaard passen. De oude Enzo had een neus voor jong talent, ongeacht waar ze vandaan kwamen. Mannen als Gilles Villeneuve, Jacky Ickx en Niki Lauda werden niet voor niets naar Italië gehaald.
 
Na een paar mindere seizoen eindigt Ferrari dit seizoen dichterbij het oppermachtige Mercedes, waardoor de weg vrij is voor de eerste Nederlandse wereldkampioen Formule 1 in 2017. Al zouden wij elk aanbod van Ferrari blind ondertekenen, maar ja, heeft Verstappen dezelfde jongensdroom?  

--> Linkeballen

Zaaf in Nieuws  op 29 apr om 09:34 | Reageer
Linkeballen, wie doet het niet? Laat je vriend nog maar even op kop rijden, ik pak je zo wel op de top van de Cauberg! Of met windje mee terug, wel zo makkelijk.

Het mooie is, je kan er nu gewoon voor uitkomen! In samenwerking met Retro Cycling Shirts presenteert Linkeballen.nl, het linkeballen wielershirt. Bovendien is het ook nog eens een ode aan De Kneet, de uitvinder van de ultieme wielerterm. Gerrie reed natuurlijk jaren voor de Raleighploeg van Peter Post, maar de Noord-Hollander behaalde in het karakteristieke rood-wit-blauw een van zijn meest heroïsche zeges: de Amstel Gold Race van 1985. Een jaar eerder was de Noord-Hollander bijna invalide geworden na een val in Dwars door België. Hij knokte zich echter terug en een jaar later de enige Nederlandse klassieker. Na afloop barstte hij in tranen uit bij De Mart. ‘’Je moet me even vasthouden, want….’’.

Aan de voorkant van het tricot staat de kreet linkeballen, op de achterkant vind je de karakteristieke bril van Gerrie en de uitleg van de ultieme wielerterm.  

Het shirt is in de maten M tot en met XXXL verkrijgbaar in de webshop van www.retrocyclingshirts.com en kost 59 euro, inclusief verzendkosten. Dat wordt dus lekker linkeballen in 2016!

--> Linkeballen

Zaaf in Nieuws  op 1 apr om 17:22 | Reageer
Huisdichter van Linkeballen, Nonno Panini brengt in de rubriek 'Voetbalplaatjespoëzie' onregelmatig een ode aan een Paniniplaatje uit het verleden. Nonno's Linkeballen-dichtbundel nadert zijn ontknoping. Na eerdere virtuoze gedichten over onder meer Hennie Meijer, John van Loen, Ron Jans en Hans van Breukelen dichtte hij vandaag over Peter van Vossen.

Peter van Vossen (Zierikzee, 1968) begon zijn profcarrière in België. Na drie succesvolle seizoenen bij SK Beveren kwam hij in 1992 bij Anderlecht terecht. Ajax-trainer Louis van Gaal was gecharmeerd van de buitenspeler en haalde Van Vossen voor 7 miljoen gulden naar Amsterdam. Met Ajax won hij in 1995 onder meer de Champions League, maar was geen basisspeler. Ook bij Oranje was hij vaak invaller. Hij kwam tot 31 interlands. Zijn belangrijkste goal maakte hij op Wembley tegen Engeland. In de wedstrijd waar Jan Wouters met een elleboogstoot Paul Gascoigne vloerde, maakt hij koud in het veld uit een penalty de 2-2 waardoor Nederland zich plaatse voor het WK 1994 in de VS. Van Vossen speelt op het WK 1994 en Frank Rijkaard selecteert hem 6 jaar later ook voor Euro 2000 en brengt hem in de halve finale tegen Italië verrassend in.
In 1995 gaat Van Vossen samen met John van den Brom naar Istanbulspor, waar Leo Beenhakker en Fritz Korbach de trainer zijn. Door een salarisachterstand mogen de twee Nederlanders transfervrij vertrekken. Van Vossen verkast naar Glasgow Rangers totdat Feyenoord de geboren Zeeuw in 1999 naar Rotterdam haalt. Met Feyenoord wordt Van Vossen landskampioen in 1999, maar na 2 seizoenen raakt de aanvaller op het tweede plan. Hij gaat naar De Graafschap, wijkt uit naar de amateurs van Bennekom en keert nog even in het betaalde voetbal terug om Vitesse niet te laten degraderen. In 2004 stopt de aanvaller. Peter van Vossen was tot voor kort trainer bij Fortuna Sittard en hij kent alle nummers van Marco Borsato uit zijn hoofd.

Lees nu het gedicht: Brandweerslang

--> Linkeballen

Nonno Panini in Voetbalplaatjespoëzie  op 1 apr om 09:02 | Reageer
We zeiden het al eerder, zonder sportjournalist Nico Scheepmaker had de website Linkeballen niet bestaan. En zonder Johan Cruijff al helemaal niet. De beste sportschrijver (bekend van de beker) en de beste voetballer van Nederland (bekend van nummer 14) ontmoeten elkaar in het boek Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen, het beste sportboek dat ooit in het Nederlands geschreven is.

Dus vergeet alle krantenbijlages, alle tranen van Frits Barend, alle gedichtje van Henk Spaan en ren naar de plaatselijke boekwinkel. Ren dan weer terug naar huis om het boek op Marktplaats te bestellen, want een recente druk is helaas niet beschikbaar. Koop het meest recente exemplaar (Scheepmaker overleed in 1990) en laat je meevoeren door de verhalen die de journalist optekent in de officieuze biografie over het fenomeen. Of zoals Cruijff het zelf heeft gezegd: "Ik heb mezelf aangeleerd: goeie dingen die over je geschreven worden, gaan altijd over iets wat gebeurd is."

Scheepmaker schrijft hoe Cruijff als mens, als voetballer en als vedette wordt geboren. Wie hem van scharminkel heeft omgetoverd tot een atleet. Hoe zijn naam geschreven dient te worden (Cruyff of Cruijff?). Wat de Vijf Gulden Handelingen zijn. Over zijn blessures, zijn drie mooiste goals, zijn bijgeloof, zijn rugnummer. Wordt het fenomeen geturfd en en gewogen. En probeert de schrijver op een hoogst gecompliceerde manier aan te tonen met welke componist Cruijff vergeleken moet worden. Zelfs Jopie's favoriete boek, ' Klop maar op 'n deur' van Willard Motley wordt aan een analyse onderworpen. Over Ajax, Barcelona en Feyenoord. Over hoogte- en dieptepunten. Vijftig hoofdstukken topjournalistiek die je nog meer aan de beste voetballer en trainer van Nederland doen terugverlangen.

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 29 mrt om 21:28 | Reageer
Een paar jaar geleden moesten we het nog doen met Any Given Sunday, Le Mans en A League Of Thier Own, maar de sportfilm heeft de laatste jaren aan populariteit gewonnen bij de filmmakers. De biografische sportfilm dan wel te verstaan, want op een andere manier dan live kijken is de spanning van een sportwedstrijd niet vast te leggen. Een leven van een sporter kent wel genoeg spanning, dus daarom zagen we de laatste jaren pareltjes als Damned United, Rush, Foxcatcher en The Program. De ene wat beter dan de andere, maar zeker voor sportliefhebbers de moeite waard om te kijken.


Binnenkort komen er weer twee films bij: Eddie The Eagle en Race. Hoewel de ene film gaat over de gekke Britse skischansspringer Eddie Edwards en de andere over de donkere Olympisch kampioen Jesse Owens die naar goud snelt in Hitler Duitsland, hebben ze ook wat gemeen. Eddie en Jesse hadden allebei een missie: de beste worden van de wereld. Eddie werd tegengewerkt door zijn visuele handicap (en misschien door zijn realiteitszin) en Jesse door de Nazi's en zijn eigen volk, want de Olympische held van 1936 kreeg in het racistische Amerika nooit de erkenning die hij verdiende.



De films komen later dit jaar uit, maar de trailers zien er in ieder geval al veelbelovend uit. En in Race speelt onze eigen Carice van Houten de rol van de huisfilmster van de Nazi's, Lenie Riefenstahl. Of het allemaal Oscarmateriaal is? Daar komen we later op terug.

--> Linkeballen

Schrijvers in Video  op 14 mrt om 11:11 | Reageer
Huisdichter van Linkeballen, Nonno Panini brengt in de rubriek 'Voetbalplaatjespoëzie' onregelmatig een ode aan een Paniniplaatje uit het verleden. Nonno's Linkeballen-dichtbundel begint langzaam vorm te krijgen. Na eerdere virtuoze gedichten over onder meer Claudio Caniggia, Ed de Goeij en Hans Kraay jr. heeft Nonno zich ditmaal gewaagd aan een gedicht over de verdediger Maarten Atmodikoro.

Maarten Atmodikoro (Paramaribo, 1971) speelde bij voor SVV/Dordrecht '90, NAC, NEC en ADO Den Haag. Vooral bij NAC was hij heel populair. Hij kwam negatief in het nieuws toen hij weigerde om in dienst te gaan. Tevens zijn er hardnekkige geruchten dat Sylvie Meis een relatie met de back had, voor ze Rafael van der Vaart scoutte bij Ajax.

Lees nu het gedicht: Dans, dans, ugh.

--> Linkeballen

Nonno Panini in Voetbalplaatjespoëzie  op 4 mrt om 09:01 | Reageer
Ronaldo, je haat 'm of je haat 'm. Die maniertjes, die huilkop, dat ego. Bovendien is zijn lichaam iets om jaloers op te worden, net als zijn voetbalkwaliteiten overigens. Maar sympathiek is niet echt een woord dat vaak in een zin met Ronaldo gebruikt wordt. Of het moet zijn: Ronaldo, als een van de beste voetballers van de wereld de grootste concurrent van de sympathieke Lionel Messi. Kortom, de meeste mensen vinden hem net als wij een lul. Een ideale posterboy om dartpijltjes naar te gooien.

Totdat we de film Ronaldo zagen, want sindsdien houden we van hem. Weten we dat zijn huilbuien door zijn emotionele moeder komen, dat hij op en top prof is en dat hij voor zijn zoontje zorgt zoals zijn alcoholistische vader dat nooit gedaan heeft.

Ronaldo, gemaakt door dezelfde producer als de documentaires Senna en Amy, geeft een inkijkje in het leven van de Portugese superster. En natuurlijk is de film ook gemaakt om de voetballer populairder te maken, maar de documentaire komt oprecht over. Zijn zelfgekozen een-ouderschap komt ruim aan bod en hij legt uit waarom hij ervoor gekozen heeft om in de media niet te vertellen wie de moeder van het ventje is. Hij is niet te beroerd om te zeggen dat hij veel heeft gehuild toen hij als twaalfjarige bij Sporting Lissabon ging voetballen, ver weg van zijn familie op het eiland Madeira. Maar Ronaldo schept ook op tegen zijn zoontje over de peperdure wagens die hij in zijn garage verzameld heeft. Tuurlijk wordt er ook klef gedaan, vooral door zijn manager, maar die heeft hem dan ook al veel geld opgeleverd.  Ronaldo heeft hem onlangs een privé-eiland cadeau gedaan.

Het ontroerendste moment is aan het einde van de film. Ronaldo is met zijn zoontje naar de uitreiking van de gouden bal (die hij won) en Messi komt de kamer binnen. De Argentijn loopt op het jongetje af en zegt hem liefdevol gedag (Messi en Ronaldo hebben dus helemaal geen ruzie ofzo). Ronaldo's zoontje durft niks terug te zeggen. Verlegen als hij is, kruipt hij weer tegen zijn vader aan.

Ronaldo, een must see voor voetballiefhebbers, vooral voor degene die Ronaldo intens haten. Vier balletjes.

--> Linkeballen

Schrijvers in Het Linkerrijtje  op 25 nov om 12:12 | Reageer
Binnenkort komt The Program uit in Nederland (Het is koers organiseert zondag een voorpremière), de film over de strijd tussen de Amerikaanse apotheker Armstrong en de journalist David Walsh, die durfde uit te spreken wat we allemaal niet wilden denken: Lance is aan de dope.

De hele wielerwereld is benieuwd hoe de Engelse regisseur Stephen Frears het verhaal naar het witte doek heeft vertaald. De film brengt namelijk niks nieuws, het is gebaseerd op het boek van Walsh, Mijn jacht op Lance Armstrong. We hebben de Kuchende Man ingeschakeld voor een illegale voorvertoning ergens in camper langs de A2, maar op het net was alleen een Italiaans nagesynchroniseerde versie te vinden. Is misschien voor Thomas Dekker leuk? Die heeft overigens ook een rolletje in de film, helaas niet als zichzelf.

Wij moeten een recensie schuldig blijven, maar als je kijkt naar de trailers en kritieken uit Engeland, dan is The Program zeker het kijken waard. Al was het alleen maar omdat hoofdrolspeler Ben Foster zo akelig veel op Armstrong lijkt.

--> Linkeballen

Zaaf in Het Linkerrijtje  op 10 nov om 21:13 | Reageer
De Wereld Draait Door weigert ze uit te nodigen, Pauw (of Witteman) laat ze stelselmatig links (of rechts) liggen. Humberto Tan neemt ze al jaren niet meer serieus en Voetbal International Insite vindt ze niet meer relevant. Gelukkig is er nog altijd het onvolprezen voetbalmagazine Hard Gras. Want eindelijk zijn daar Willy en Rene van de Kerkhof over literatuur! Want Studio Spaan is terug! Tijdens de (veel te korte) jubileumtournee door het land buigt 's lands bekendste voetbaltweeling zich ook nog over andere belangwekkende thema's. En daarnaast lees Henk Spaan moeilijke gedichten voor. Heeft zijn gekke broer Frans het over de hoeren bij St. Pauli. Laat Hugo Borst weer eens zijn baard zien, analyseert Ozkan Akyol het Turkse voetbal, doet Herman Koch geen typetje uit Jiskefet, doet Marcel van Roosmalen niet vrolijk en doet Nico Dijkshoorn een stukje over, mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen, Mart Smeets. En er zit ook nog een enge oude oma in het artiestenbusje. Allemaal kaarten kopen dus!
Update: Ook Ruud Krol en Ronald Koeman hebben hun medewerking gegeven aan Studio Spaan!

--> Linkeballen

Schrijvers in Nieuws  op 12 okt om 10:11 | Reageer

Mensen vragen wel eens aan ons, wat is er nou zo leuk aan wielrennen? Een paar mannetjes in strakke pakjes die als een gek achter elkaar aan fietsen? En dan moeten we uitleggen over kopmannen en knechten, doping en gele truien. Maar wielrennen is ook leuk om een vrij basale reden. Er kan op elk moment wat verkeerd gaan. Ze vallen bijvoorbeeld. Soms heel hard zoals in de Tour, maar vaak ook zonder erg. Het is heel jammer dat het Wout Poels vanmiddag moest overkomen in de Koninginnenrit van de Abu Dhabi Tour (lekker fietsen in de woestijn!), want iedereen in het peloton gunt de sympathieke Limburger de zege, maar het is ook wel een beetje grappig. Poels ging op kop de laatste bocht in, maar hij hield zijn fiets iets te scheef. De Colombiaan Chaves ging er uiteindelijk met de zege vandoor. En Woutje kwam steppend als derde over de finish.

--> Linkeballen

Zaaf in Video  op 10 okt om 17:32 | Reageer
Pagina 1 van 217Eerste   Vorige   [1]  2  3  4  5  6  7  8  9  10  Volgende   Laatste   
Copyright 2010 door Linkeballen
  -  Inloggen