This is The Heus of Holland! De enige echte zoektocht naar de beste linksback die Nederland kan vertegenwoordigen op het EK. Want alle discussies over spitsen, ruiten, punten naar voren of naar achteren ten spijt: onze titelaspiraties zijn slechts afhankelijk van één ondergewaardeerde positie. Die van linksback. De achilleshiel in bondscoach Bertje's team. Geïnspireerd door één van de grootste cultlinksbacks aller tijden, Ruud Heus, buigen een aantal experts zich over mogelijke kandidaten uit verwachte en onverwachte hoek. Voor wie draaien Winston 'Borsato' Bogarde, Roberto 'Van Velzen' Carlos, Silvie 'Angela' van der Vaart en Ruud 'Nick en Simon' Krol hun stoel om? En wat is het eindoordeel van Ruud Heus zelf? This is The Heus of Holland, met vandaag... Urby Emanuelson.



Wie?
Urby Emanuelson, 25 jaar, Zoon van Errol Emanuelson, die nog speelde bij Roeselare en Kortrijk, geen familie van Errol Refos. Speelt bij AC Milan, 15 interlands, geen eindtoernooi, positie: overal, maar voor wie dat wil: linksback.

Ervaring?
Winston Bogarde: Als we een vervanger zochten voor Michael Jackson bij de Jackson vijf, dan was Urby al de nieuwe MJ. Maar dit is de Heus of Holland.
Ruud Krol: Blame it on the boogie!
Ruud Heus: Als we de beste linksachter/linkermiddenvelder/ausputzer/hangende libero linkerspits zochten die ook eventueel op doel kan staan, dan had Urby ook geen concurrentie. Urby is van alle markten thuis.
Roberto Carlos: Si.
Ruud Heus: Maar we zoeken een linksback, geen ideale twaalfde man. Urby moonwalkt bij AC Milan ook over het hele veld, speelt zelden linksachter.
Sylvie: Zijn haar zit goed. Daar kan dan zo een kammetje in blijven steken. Of twee. Schön!
Roberto Carlos: Si.

Waarom moet Bert hem meenemen?
Ruud Krol: Dit lijkt mij een ee, bie, sie, one two, three.
Winston Bogarde: Urby et orbi, mijn zegen heeft hij. Hoe is het mogelijk dat Urby nu al is afgevallen voor het EK? Heb je de concurrentie gezien?
Ruud Krol: I want you back!
Winston Bogarde: Gelezen. Niks gehoord. Erg verbaasd. Grote domper.
Sylvie: In Duitsland is het nieuws met gejuich ontvangen. Wetten das?
Ruud Heus: Is Urby bij AC Milan de nieuwe Harvey Esajas of de nieuwe Frank Rijkaard. That’s the question! Bert heeft liever een echte linksback. Een type Purrel Fränkel. Maar dan sneller, beter, sterker, groter en met rijbewijs.
Winston Bogarde: Je bedoelt een soort Emanuelson?  

Waarom moet Bert hem thuis laten?
Ruud Krol: Al die haarlemmerolie, dat geeft maar vlekken.
Winston Bogarde: Nu Bert hem thuis laat, stel ik Urby sowieso op bij de Suriprofs. Als Dean Gorré mij niet voor is. Ik denk dat ik Urby in de spits zet, maar dan moet André Wasiman linksback. 
Ruud Heus: Was Harvey Esajas een linksback? Nee, maar dat doet er ook niet toe.
Winston Bogarde: Dat is Stijn Schaars ook niet. En dat was ik ook niet. Maar ik boog voor niemand!
Roberto Carlos: No!

Is Urby the Heus of Holland?
Ruud Heus: Gezien de valse noten bij de concurrenten had Urby zeker nog een kans verdiend als nieuwe Heus of Holland. Ik draai mijn stoel graag voor hem om als hij belooft niet stiekem in de spits te gaan staan. Ik zie Urby graag terug in the battles!

Linkebal verder

Huisdichter van Linkeballen, Nonno Panini brengt in de rubriek 'Voetbalplaatjespoëzie' onregelmatig een ode aan een Paniniplaatje uit het verleden. Nonno hoopt voor de kerst  zijn eerste Linkeballen-bundel te presenteren. Na eerdere virtuoze gedichten over onder meer Roberto Lanckohr, Harris Huizingh, Jack de Gier, Ruud Heus, Clyde Wijnhard en Romanio Sion, heeft hij ons vandaag een gedicht toegestuurd over Johnny Bosman.

John Bosman (Bovenkerk, 1965) scoorde bij zijn debuut voor Ajax in 1983 tegen Roda JC. De spits, die bij Ajax concurrentie had van Marco van Basten, scoorde in vijf seizoenen 105 keer voor de Amsterdammers. Bosman verloor in 1987 de Europacup II-finale tegen het KV Mechelen van Aad de Mos en Bosman verruilt Ajax voor Mechelen aan het einde van het seizoen. Bosman kreeg tijdens het EK 1988 de voorkeur boven Van Basten, maar na het verloren duel tegen de Sovjet-Unie belandt hij op de bank en maakt San Marco Oranje Europees kampioen. Bosman speelde 30 keer voor Oranje en scoorde 17 keer.
In 1990 verkast de spits naar PSV, waar hij niet uit de verf komt en na een seizoen vertrekt hij naar Anderlecht, waar hij weer wordt herenigd met Aad de Mos en 71 keer scoort. Na vijf seizoenen in België keert Bosman terug naar Nederland, voor drie jaar bij FC Twente en drie jaar bij AZ. John Bosman is op dit moment assistent-trainer bij Jong Ajax.

Linkebal verder nu voor het gedicht: De Vlaamse weervrouw

Linkebal verder

Bescheidenheid en gif. Twee karaktereigenschappen die een fantastische combinatie voor een topspits vormen, als hij ze maar op de juiste plaats gebruikt. Bescheidenheid siert de vos buiten het veld, maar eenmaal binnen de lijnen dan moet die Brabantse gezelligheid, die bastogne bij de koffie, plaats maken voor een moordmachine, die nooit, maar dan ook nooit genade kent voor de doelman.
Nederigheid en venijn, bijna altijd op de juiste plaats gebruikt, dat maakte Ruud van Nistelrooij zo populair en zo goed. Had hij zijn vriendelijkheid van een postbode ingezet in het veld, of had hij zijn over-mijn-lijk-mentaliteit gebruikt buiten de lijnen, dan stond Ruud nu niet in het rijtje van Cruijff, Van Basten, Bergkamp en Gullit. Eerder in een rijtje met Jack de Gier of Ronald Hamming.
Heel soms draaide hij zijn twee grootste krachten van zijn persoonlijkheid om, dan nam Ruud zijn giftigheid mee buiten de lijnen en kreeg Dick Advocaat een bidon naar zijn hoofd. Maar vaak, veel vaker was Ruud overal op de het juiste moment. Ruud van Nistelrooij, een topspits met een hoog ik-mag-je-gehalte, stopte gisteren op 35-jarige leeftijd. Met het respect van over de hele wereld voor zijn goals en zijn persoonlijkheid, houdt hij ermee op. Ruud van Nistelrooij, altijd de juiste combinatie van bescheidenheid en gif, goed verstopt achter een grote zwarte baard. Een keiharde baard. Een goede baard voor een goede speler.

Linkebal verder

Het Munstermannetje kwam zag en overwon. De Twentse uitvoering van Napoleon werd in 2004 voorzitter van de FC, redde de verenging van de ondergang, bouwde een nieuw stadion en maakte Twente kampioen. Het Munstermannetje deed dat helemaal alleen, want hij is de enige in Enschede die tekenbevoegdheid heeft. Een soort koning dus, maar dan zonder kabinet. Honderd kudo's voor Het Munstermannetje dus.

Joop begon ooit als schoonmaker bij de Tubantia en hij wist zich eerst op te werken als baas van de krant en daarna directeur van het uitgeversbedrijf Wegener. Net voordat het in elkaar klapte ging hij weg, met een paar centjes waardoor hij nooit meer hoeft te werken. Het Munstermannetje werd helemaal FC Twente.

Maar de neerwaartse spiraal die de club uit Enschede dit seizoen maakte, zorgde voor een pijnlijk dieptepunt voor 'platte' Napoleon. Tijdens een huldiging zondag na de wedstrijd tegen RKC Waalwijk werd het Munstermannetje uitgefloten door het publiek. Er viel ook weinig te huldigen, want Twente was uitgeschakeld in de play-offs. Ze mogen wel Europa in, maar dan moeten ze volgende week al beginnen aan de voorbereiding om aan te treden tegen clubs van de Faroer Eilanden of met een beetje geluk Zuid-Oestgesië. Weet het Munstermannetje het nog wel? Dusan Tadic kostte meer dan de begroting van RKC bij elkaar. Kan hij zichzelf ontslaan?

Linkebal verder

De tranen van Mark van Bommel waren echt. Niet gespeeld, echte emoties. De Limburger moest huilie huilie na beelden van zijn korte carrière bij Milan. In dit programma kondigde hij zijn afscheid bij de Rossoneri aan. In maar anderhalf jaar Milanello heeft hij zich erg gehecht aan de familiare sfeer. Het Milan Lab, het samenzijn tijdens trainingskampen, het gevecht in de Serie A om de Scudetto; Van Bommel vindt het allemaal nog steeds even leuk. Milan speelt volgend jaar Champions League, in Milaan zou de middenvelder een aardig zakcentje erbij verdienen. Maar dat feest gaat allemaal niet door. Zijn gezin – met name zijn zesjarige zoontje – wil terug naar Nederland. PSV. Daar is het natuurlijk ook familiair. Gezellig hoor, De Herdgang. Maar dat is geen Europese top. Geen Champions League. Geen topsalaris. En vooral, geen Milan. Na de vroegtijdige afgang van het Nederlands bij het EK, met het aankopende bijbehorende spuugincident tussen Van Bommel en Sami Khedira, gaan we het zeker zien. Het huwelijk tussen PSV en Van Bommel wordt niks. Mark van Bommel wil namelijk helemaal niet terug.  

Linkebal verder

Terwijl de tijd dringt voor Nick Driebergen om aan het einde van het jaar op nummer 1 in de Linke Top 40 te staan, staat de concurrentie niet stil. Zagen we eerder John Guidetti aanspraak maken voor een alarmschijf, gisteren dook de eerste preview op van een rapnummertje van Serena. R-E-S-P-E-C-T! Dit klinkt helemaal niet slecht. Of zoals B tot de A tot de B, E, L, zou zeggen: Missy Serena komt hard!  Er schijnen nog meer nummers op de plank te liggen. Laat maar komen, dan hoeven wij even niet naar de rapskills van Andy Murray en Novak Djokovic te luisteren. Het woord is aan jou, Serena: "I ball hard, no tennis racket / I can't see these haters through my Gucci glasses / Swag out this world you should call me Venus / That's my sister, my name is Serena."

Linkebal verder

Huisdichter van Linkeballen, Nonno Panini brengt in de rubriek 'Voetbalplaatjespoëzie' onregelmatig een ode aan een Paniniplaatje uit het verleden. Nonno heeft inmiddels meer dan 100 gedichten gemaakt en hoopt snel zijn eerste Linkeballen-bundel te presenteren. Na eerdere virtuoze gedichten over onder meer John Metgod, Mike Obiku, Warry van Wattum en Bert Konterman heeft hij vandaag een ode gebracht aan Tom Sier.

Tom Sier (Volendam, 1970) debuteerde in 1989 voor de eredivisieclub uit zijn geboortedorp. Hij droeg vijf seizoenen het shirt van 'het andere Oranje' voor hij een overstap maakte naar Heerenveen, waar hij drie seizoenen lang de vaste linksback van de Friezen was. Sier scoorde zelden, maar maakte wel de eerste treffer in het Abe Lenstra stadion.  In 1997 verdiende Sier een transfer naar Ajax. Trainer Morten Olsen legde 3 miljoen gulden neer voor de linksback, die zijn avontuur in Amsterdam door blessures volledig ziet mislukken. Co Adriaanse verbant de Volendammer in het seizoen 2000 naar Kleedkamer 2. Speelde Sier bij Volendam 103 wedstrijden en bij Heerenveen 111 duels, bij Ajax komt hij slechts 29 keer in actie in vier seizoenen. In 2001 vertrekt Sier nog naar Sparta, waar hij na zes wedstrijden zijn loopbaan beëindigt.

Linkebal verder voor het gedicht: De Stratenmaker

Linkebal verder

Het wachten is op het commentaar van Mario Balotelli: "Ze moeten altijd mij hebben!" Maar Mario heeft het wel een beetje aan zichzelf te danken, want zijn lege blik in deze spot van de shirtsponsor (Umbro) van Manchester City lijkt allesbehalve geacteerd. Leuk ook van Umbro om Balotelli weer even in het zonnetje te zetten. Bij de andere spelers is een verspreking grappig en onschuldig, Mario ziet het als bittere ernst.

Linkebal verder

Jongens, aan de kant voor Brodie Smith, gekke Australier met een bord voor zijn kop. De coole dude doet aan frisbee, ook een sport! Niet? Vertel dat maar aan de 1000 leden van de Nederlandse Frisbee Bond. Brodie hier doet niet aan frisbee zoals wij dat hier kennen, meestal gespeeld op het strand of de camping, waarin één iemand de schijf veel te hard of veel te zacht naar de ander gooit waarna de ander dat ding kan ophalen en hem te hard of te zacht naar de ander teruggooit zodat diegene weer een stuk kan lopen en de ergernis zich bij beide opstapelt, zodat je er na 3 minuten genoeg van hebt en je daarna hetzelfde ritueel kan gaan herhalen met de meegebrachte badmintonset. Nee, Brodie doet trick shots met zijn witte schijf. In de vuilnisbak ermee! Bord voor zijn kop? Jazeker! Nep? Niet helemaal uit te sluiten. Cool? Yeah, dude!

Linkebal verder

Michael Jordan is de grootste, de beste, de goeiste basketballer ooit. Er worden door Nijkie nog steeds schoenen van Air Jordan verkocht. Maar de Cruijff van Chicago Bulls is buiten het basketbalveld nog geen nummer 14, El Salvador. Waar grote spelers als Jopie en Beckenbauer (Maradona? Pele?) ook als trainer zeer succesvol waren, is Michael Jordan de grootste loser. Eerst op het honkbalveld en nu met zijn club de Charlotte Bobcats, afgelopen seizoen het slechtste basketbalteam ooit in de historie van de NBA. De Bobcats, onlangs gekocht door Jordan, had een winstpercentage van .106. Wat dat betekent weten we niet, maar het zal wel erg laag zijn. De ploeg uit Charlotte won zeven potjes en verloor maar liefst 59 duels. Dat zorgt voor de de derde plek in dit mooie overzicht van slechtste teams ooit in de sportwereld (lees: Amerika). Om Ome Michael toch even te eren, hier een paar mooie dunks.

Linkebal verder